بهاران جدیدترین مطالب و اطلاعات وبسایتها و وبلاگهای فارسی

باشگاه اقتصاددانان جوان

آخرین پست های وبلاگ باشگاه اقتصاددانان جوان به صورت خودکار از بلاگ باشگاه اقتصاددانان جوان دریافت شده و با درج لینک مستقیم منبع آن در سایت مرجع نمایش داده شده است. در صورتیکه محتوای پست های نمایش داده شده نا مناسب و شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس عموم خارج گردد.



تاریخچه بانک مهر اقتصاد

درخواست حذف اطلاعات
بانک مهر اقتصاد از ابتدای شروع فعالیت خود با نام موسسه قرض الحسنه ان در سال 1372 با هدف ایجاد زمینه های مساعد جهت رشد اقتصادی جامعه و ارتقا سطح رفاه اجتماعی آحاد ملت آغاز بکار کرد. در سال 1379 بدلیل رشد و توسعه موسسه و جوابگو نبودن فعالیت های قرض الحسنه برای پاسخگویی به نیازهای مشتریان درخواست تبدیل از موسسه قرض الحسنه به موسسه مالی و اعتباری مهر به بانک مرکزی ایران ارائه گردید و بدین ترتیب موسسه از سال 1381 حائز شرایط ارتقاء به موسسه مالی و اعتباری شناخته شد. روند رو به رشد و موفقیت های موسسه مالی و اعتباری مهر موجب شد تا علاوه بر مدیران عالی موسسه که همگی در پی قالبی نو برای توسعه خدمت رسانی به مردم و مشتریان و تداوم موفقیت های آن بودند، بانک مرکزی ایران نیز از سوی دیگر خواستار حضور و فعالیت افزون تر موسسه در عرصه بانکداری کشور و کمک به توسعه بازار پولی و مالی کشور شدند و در تعاملی سازنده اساسنامه بانک مهر اقتصاد در تاریخ 24/12/1391 درشورای محترم پول و اعتبار به تصویب رسید و بانک مرکزی ایران موافقت خود را در تاریخ 29/01/1389 طی نامه شماره 16727 به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور ابلاغ نمود و در مهرماه سال 1391 شرکت سهامی عام بانک مهر اقتصاد با شماره 429709در اداره ثبت شرکت ها ثبت گردید. روند تامین سرمایه و افزایش آن سرمایه اولیه بانک درسال 1372 مبلغ ده میلیون ریال هبه ی (مدظله العالی) بوده که طی دو مرحله به مبلغ 1500 میلیارد ریال افزایش و در آ ین مرحله به منظور صدور مجوز قطعی فعالیت بانک مهر اقتصاد، این مبلغ به 4100 میلیارد ریال افزایش یافت.



منبع : http://yec.blogfa.com/post/87/تاريخچه-بانك-مهر-اقتصاد




تاریخچه بانکداری در ایران

درخواست حذف اطلاعات

صرافان نخستین انی بودند که تا اوایل قرن نوزدهم، نظام پولی و دادوستد مالی ایران را در همه سطوح داخلی و خارجی، در قالب تجارتخانه هایی چون ، برادران تومانیانس، جمشیدیان، جهانیان و شرکت اتحادیه، بر عهده داشتند و این فعالیت ها اغلب در ای تبریز، مشهد، تهران، اصفهان، شیراز و بوشهر متمرکز بود.

علی رغم توسعه روند تجارت و افزایش این تجارت خانه ها، اما فعالیت اکثر این صرافان به عنوان گردانندگان نظام پولی کشور بعد از تاسیس اولین بانک های خارجی، با هدایت و مرکزیت کشور انگلیس و روسیه در ایران تا قبل از سال ۱۳۰۰ به اتمام رسید.

نخستین بانک خارجی در ایران، شعبه یک بانک انگلیسی با مرکزیت لندن تحت عنوان، بانک جدید شرق، بود که در سال ۱۲۶۶ تاسیس شد و شعب بسیاری را در تهران و چند شهر دیگر دایر کرد اما این بانک پس از مدتی دارایی های خود را به، بانک شاهی ایرانˈ فروخت.

بانک شاهی به عنوان امتیازی ۶۰ ساله، در ازای اعطای وام ت انگلیس به ناصرالدین شاه، به شخصی به نام رویتر واگذار شده بود، این بانک که حق انحصاری انتشار اسکناس را برعهده داشت از سال ۱۳۲۷( پایان مدت امتیاز ۶۰ساله)تا سال ۱۳۳۱بدون مجوز باعنوانˈ بانک انگلیس در ایران و خاورمیانه ˈ در ایران فعالیت کرد.

پس از تاسیس بانک شاهی بانک های دیگری با سرمایه بیگانگان در ایران به وجود آمدند که هر کدام از آنها به عنوان امتیازات از سوی ت های وقت با زمان های چندین و چند ساله در اختیار روسیه و کشورهای دیگر قرار گرفتند، بانک هایی چون ˈبانک استقراضی ایرانˈ با واگذاری امتیاز ۷۵ ساله به یک تبعه روسی و ˈبانک روس و ایرانˈ که با هدف تسهیل مبادلات بازرگانی بین دو کشور تاسیس شدند.

اما نخستین بانک ایرانی که با سرمایه داخلی تاسیس و به عنوان اولین بانک در راه تحکیم اساس اقتصاد ملی کشور محسوب شد، ˈبانک پهلوی قشونˈ با نام فعلی ˈبانک سپهˈ بود که در چهاردهم اردیبهشت سال ۱۳۰۴ هجری خورشیدی برای سامان دادن به امور مالی ، با بهره گیری مالی از محل وجوه بازنشستگی نظامیان، فعالیت محدود خود را در قالب اولین بانک با فکر و سرمایه ایرانی آغاز کرد.

ی ال بعد، ˈموسسه رهنی ایرانˈ با استفاده از وجوه صندوق بازنشستگی کشور، تحت نظارت وزارت دارایی تشکیل شد که به افراد بسیاری با اخذ وثیقه منقول وام با بهره پایین ارائه می کرد.

این موسسه پس از تاسیس بانک ملی ایران به عنوان جزیی از این بانک تلقی شد و در سال ۱۳۱۸ که بانک رهنی به وجود آمد، به ˈبانک کارگشاییˈ تغییر نام یافت.

دو سال بعد از تاسیس نخستین بانک با سرمایه ایرانی، در چهاردهم اردیبهشت سال ۱۳۰۶ ت به موجب قانون مصوب مجلس شورای ملی موظف شد تا بانکی در سطح ملی تاسیس کند. پس از تصویب اساسنامه توسط کمیسیون مالیه مجلس این بانک در بیستم شهریور ۱۳۰۷ با نام ˈبانک ملی ایرانˈ به منظور فعالیت در سطح ملی افتتاح و با توجه به محدودیتهای نظام بانکی، وظایف بانک مرکزی را نیز بر عهده گرفت و با نگهداری حساب های تی، حق انتشار اسکناس نیز پس از یداری از بانک شاهی، در سال ۱۳۱۱ به این بانک واگذار شد.

ˈبانک مرکزی ایرانˈ در سال ۱۳۳۹ با سرمایه ای معادل سه میلیون و ۶۰۰ ریال، از محل تفاوت ارزی پشتوانه اسکناس تأسیس شد. از آن پس به موجب قانون پولی و مالی کشور، فعالیتهای غیر انتفاعی بانک ملی ایران مانند نشر اسکناس، بانکداری ت و عملیات مشابه آن به بانک مرکزی واگذار و این بانک مسئولیت اداره نظام پولی و اعتبار و کنترل سازمان بانکی کشور را بر عهده گرفت.

پس از مدتی با تصویب اولین طرح برنامه عمرانی کشور در سال ۱۳۲۷، نیاز به وجود موسسات اعتباری افزایش یافت و در تیرماه ۱۳۲۸ ت به منظور کمک مالی به واحدهای تولیدی خصوصیˈ بانک برنامه ˈ را ایجاد کرد.

در سال ۱۳۲۸ اولین بانک خصوصی با نام ˈبانک بازرگانی ایرانˈ به صورت شرکت سهامی تاسیس و تا سال ۱۳۵۰، ۲۱ بانک خصوصی راه اندازی شد.

ی ال پیش از پیروزی انقلاب ی در سال ۱۳۵۷، تمامی بانک ها در سراسر ایران به جهت حفظ حقوق صاحبان س و سرمایه های ملی، بکارانداختن چرخهای تولیدی صنعت کشور و تضمین بازپرداخت س ها و پس اندازهای مردم، ملی شدند .

دو سال بعد، مجمع عمومی بانک ها، شبکه بانکی کشور را که متشکل از ۳۷ بانک بود، در قالب شش بانک تجاری با عناوین رفاه کارگران، ملی ایران، صادرات ایران، تجارت، ملت، سپه و سه بانک تخصصی با عناوین کشاورزی، مسکن و صنعت و معدن سازماندهی کرد.




منبع : http://yec.blogfa.com/post/91/تاريخچه-بانكداري-در-ايران




نظام بانکی ی

درخواست حذف اطلاعات

نظام بانکی ی متشکل از بانک مرکزی و 35 بانک بوده که از لحاظ نوع سرمایه و تأمین کنندگان آن (سهامداران) به 5 دسته عمده مشخص زیر تقسیم می شدند:

الف) بانک های تی (8 بانک) : بانک های بوده اند که کلیه سرمایه آنها از طرف ت پرداخت و تعهد شده و شامل بانک های سپه، ملی، تعاون، کشاورزی، رهنی، اعتبارات صنعتی، بیمه ایران، رفاه کارگران و توسعه کشاورزی ایران بوده اند.

ب) بانک های خصوصی (10 بانک) : بانک هایی بوده اند که کلیه سرمایه آن ها از طرف سرمایه داران داخل کشور پرداخت و تعهد شده و شامل بانک های بازرگانی ایران، پارس، صادرات ایران، عمران، ایرانشهر، کار، اعتبارات، تعاونی توزیع، شهریار، صنایع ایران و ساختمان بوده اند.

ج) بانک های خصوصی مختلط (13 بانک) : بانک هایی بوده اند که قسمتی از سرمایه آن ها از طرف سرمایه داران ایرانی و قسمتی دیگر توسط سرمایه داران خارجی در چهارچوب قانونی پولی و بانکی کشور پرداخت و تعهد شده و شامل بانک های تهران، اعتبارات ایران، تجارت خارجی ایران و هلند، ایران و انگلیس، ایران و خاورمیانه، ایرانیان، بین المللی ایران و ژاپن، توسعه صنعتی و معدن ایران، توسعه و سرمایه گذاری ایران، داریوش، اعراب و بین المللی بوده اند.

د) بانک های گسترش ناحیه ای (3 بانک): بانک هایی بوده اند که به عنوان بانک های منطقه ای فعالیت می د که نام منطقه مورد فعالیت در نام آنها مستتر بوده و سرمایه آنها توسط سرمایه داران داخلی پرداخت و تعهد شده بود. این بانک ها عبارت بوده اند از بانک گسترش آذربایجان، بانک گسترش خزر و بانک گسترش خوزستان.

هـ) بانک های تی خارجی (1 بانک) : شامل بانک روس و ایران بود که تمامی سرمایه آن توسط ت روس پرداخت و تعهد شده بود.

همچنین از لحاظ نوع عملیات بانکی، بانک ها به دو دسته شامل بانک های تجاری (28 بانک) و بانک های تخصصی (7 بانک) تقسیم می شدند. فعالیت اصلی بانک های تجاری صرفاً در واسطه گری پول (وام دهی و وام گیری ربوی) خلاصه شده و ابزارهای اعتباری آن ها عبارت بودند از:

1- وام : پرداخت وجوه نقد در مقابل تضمین های قابل قبول بانک و عمدتاً رهن غیرمنقول به صورت یک جا و یا مرحله ای و نیز بازیافت اصل و بهره متعلقه به صورت تدریجی (به اقساط) و با یک دفعه.

2- اعتبار در حساب جاری: در اختیار قرار دادن وجوه نقد به صورت اعتبار قابل استفاده در حساب جاری مخصوص اعتباری با ماهیت بد ار تا میزان معین در قبال تضمین سفته، رهن غیرمنقول و یا توأماً و قابل برداشت بودن از طریق صدور چک توسط مشتریان.

3- اضافه برداشت: بد ار شدن حساب جاری مشتریان تا مبلغ معین و صرفاً به اعتبار شخص مشتری بدون تضمین و یا در مقابل سفته های وصولی و تضمین کافی.

4- نزولی و یداری : پرداخت دیون و تعهدات مشتریان ناشی از اسناد و اوراق تجاری بدون حساسیت در مورد واقعی بودن دین و مشروعیت معاملات از طریق تنزیل آن ها به منظور رفع حوایج جاری مشتریان.




منبع : http://yec.blogfa.com/post/93/نظام-بانكي-قبل-از-انقلاب-اسلامي