بهاران جدیدترین مطالب و اطلاعات وبسایتها و وبلاگهای فارسی

قلبت را با تفکر بیدار کن

آخرین پست های وبلاگ قلبت را با تفکر بیدار کن به صورت خودکار از بلاگ قلبت را با تفکر بیدار کن دریافت شده و با درج لینک مستقیم منبع آن در سایت مرجع نمایش داده شده است. در صورتیکه محتوای پست های نمایش داده شده نا مناسب و شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس عموم خارج گردد.



آیا قران ممکن است از نظر دستور زبان با ایراداتی همراه باشد؟

درخواست حذف اطلاعات

آیه ١٧٧ سوره بقره که در جواب به اعتراض یهود است راجع به تغییر قبله از مسجد الاقصی به کعبه مضمون زیبا و ارجمندی دارد: «لَیسَ البَّرَ اَن تُوَلّوُا وُجُوهَکم قِبَل المَشرِقِ وَ المغَرِبِ وَ لکِنَّ البَّر مِنَ آمَنَ بِااللهِ وَ الیَومِ الاخِرَ». یعنی خوبی در این نیست که روی به مشرق آورند یا مغرب. خوبی ی است که ایمان به خدا و روز بازپسین آورد. «که» عطف شخص است به صفت و باید چنین باشد. خوبی روی آوردن به مشرق یا مغرب نیست، بلکه خوبی آن است که به خدا ایمان آرد.

در سوره نور آیه ای ٣٣ است شریف و انسانی که ما را از وجود یک رسم زشت و ناپسند در آن زمان آگاه می کند:« لاتکِرهُوا فَتَیاتِکُم عَلَی البِغاء اِن اَرَدنَ تَحَصُّنا لِتَبتَغُوُا عَرضَ الحَیوهِ الدُّنیا وَ مَن یُکرِههُنَّ فَاَنَّ االلهَ مِن بَعد اِکراهِهِنَّ غَفُورُ رَحیم.»

یعنی دختران خود را برای تحصیل مال به مجبور نکنید. ی که آنها را مجبور کند پس از مجبور آنها خداوند آمرزنده و رحیم است.

که در ایجا متوجه میشویم که حتی از لحاظ مفهمومی هم قران دچار اشکالاتی است.




منبع : http://tafakorebidar.blogfa.com/post/81




قران و خشونت:

درخواست حذف اطلاعات

در سوره مکّی انعام آیه ١٠٨ می خوانیم:

«وَلاتَسُبّوا اّلذَینَ یَدعُونَ مِن دُونِ االلهِ فَیَسُبّوُا االلهَ عَدواً بِغَیِر عِلمٍ کَذلِکَ زیّنّا لِکُلَّ اُمِةٍ عَمَلَهُم ثُمَّ اِلی رَبّهِم مَرجِعُهُم فَیُنَبَّهُم بِما کانُوا یَعلَمُون.

و دشنام مدهید آنان را که غیر از الله می پرستند، پس دشنام می دهند خدا را از روی دشمنی و بدون آنکه آگاه باشند، به درستی که زینت دادیم از برای هر گروهی کردارشان و عاقبت، بازگشت آنها به سوی پروردگارشان است، و از اعمالی که می کرده اند خبرشان می دهد.

بقره ١۲١

«وَقتُلُوهُم حَیصُ قَقِفتُمُوهُم وَ اَ ِجُوهُم مِن حَیصُ اَ َجُوکُم وَ الفِتنَةُ اَشَدُّ مِنَ القَتلَ»

یعنی هر کجا مشرکان را یافتید بکشید و آنها را از خانه هایشان آواره کنید. چنانکه شما را آواره د، کارهای فتنه انگیز آنان بدتر از کشتار است

ما در سوره برائت که آ ین سوره های قرآن است لهجه قاطعتر و دستور شدت عمل صریحتر است:

«قاتِلُوا الّذینَ لایُؤمِنُونَ بِااللهُ وَ لا بِالیومِ الاخِرِ»

یعنی بکشید انی را که به خدا و روز بازپسین ایمان نمی آورند

«ما کانَ لَّلنَبِسَّ وَالَّذینَ آمنُوا اَن یَستَغفِرُوا لِلمُشرِکینَ»

یعنی پیغمبر و مؤمنان را با مشرکین مدارایی نیست و آنها را نمی بخشند

«یا اَیُّهاالّنَبِیَ جاهِدِ الکُفّارَ وَالمُنافِقینَ وَاغلُظ عَلَیهِم وَ مَاویهُم جَهَنّمُ وَ بِئسُ المَصیرُ»

یعنی ای با کفار و مشرکان جهاد کن و بر آنها شدت به ج ده جای آنها در دوزخ است.

سوره توبه ایه ۱۲۳ «یا اَیّهُاَ الّذینَ آمَنُوا قاتِلُوا الّذینَ یَلُونکُم مِنَ الکُفّارِ وَ لیَجِدُوا فیکُم غِلظَةً»

یعنی گروه مؤمنان، بکشید کافران را. یکی پس از دیگری (هر که نزدیکتر و بیشتر در دسترس است) آنان باید سختگیری و عدم گذشت و ملایمت را در شما احساس کنند.

سوره توبه ایه ۲۹ قاتِلُوا الَّذینَ لا یُؤمِنُونَ بِااللهُ وَ لا بِالیُومِ الاخِرِ وَ لا یُحَرّمُونَ ما حَرَّمَ االلهُ وَ رَسُولُهُ وَ لا یَدینُونَ دینَ الحَقَّ مِنَ الَّذینَ اوُتُوا الکِتابَ حَتِ یُعطُوا الجِزیَةَ عَن یَدِوَ هُم صاِعرُونَ

یعنی بکشید انی را که به خدا و روز آ ت ایمان نیاورده و حرام خداوند و پیغمبرش را حرام نمی دانند و همچنین آن دسته از اهل کتاب را که به دین حق (یعنی ) ایمان نیاورده اند، مگر اینکه متعهد شوند با خواری و فروتنی به دست خود جزیه دهید.

سوره محمد ایه ۴

فَإِذَا لَقِیتُمُ الَّذِینَ کَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى إِذَا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ذَلِکَ وَلَوْ یَشَاءُ اللَّهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَکِنْ لِیَبْلُوَ بَعْضَکُمْ بِبَعْضٍ وَالَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَلَنْ یُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ ﴿۴﴾ پس چون با انى که کفر ورزیده‏ اند برخورد کنید گردنها[یشان] را بزنید تا چون آنان را [در کشتار] از پاى درآوردید پس [اسیران را] استوار در بند کشید سپس یا [بر آنان] منت نهید [و آزادشان کنید] و یا فدیه [و عوض از ایشان بگیرید] تا در جنگ اسلحه بر زمین گذاشته شود این است [دستور خدا] و اگر خدا مى‏ خواست از ایشان انتقام مى ‏کشید ولى [فرمان پیکار داد] تا برخى از شما را به وسیله برخى [دیگر] بیازماید و انى که در راه خدا کشته شده‏ اند هرگز کارهایشان را ضایع نمى ‏کند (۴)



منبع : http://tafakorebidar.blogfa.com/post/82




قران و ن:

درخواست حذف اطلاعات
در عرب این اصل یعنی اصل بشر شماره دو بودن زن به شکل وحشیانه تر و رسواتری وجود داشته است و حضرت محمد در ضمن تشریعها و توصیه های گوناگون از حدّت این روش وحشیانه کاسته و برای زن حقوقی قائل شده است که در سوره نساء بسیاری از آنها آمده است.
در این سوره نساء که شارع حقوق و حدود زن و مرد را معین می کند، به خوبی تعدیل عادات جاهلیت و ارفاق به جنس زن نشان داده می شود:
«وَاِن اَرَدتُمُ استِبدالَ زَوجٍ مَکانَ زَوجٍ وَآتیتُم اِحدیهُنَّ قِنطاراً فَلا تأَخُذُوا مِنهُ شَیئاً. اَتَأخُذُونَهُ بُهتاناً وَاِثماً مُبیناً. وَکَیفَ تَأخُذُونَهُ وَ قَد اَفضی بَعضُکُم اِلی بَعضٍ وَاَخَذنَ مِنکُم میثاقاً غَلیظاً».
یعنی اگر خواستید زن دیگر بگیرید از ک نی که به زن سابق داده اید چیزی پس نگیرید زیرا با یکدیگر
تراضی کردید و روی مهر معین زن و شوهر گشته و از او بهره مند شده اید، پس هنگام ج نباید ک ن [مال] داده شده از روی تراضی [رضایت] را پس بگیرید.
از این آیه به خوبی استنباط می شود که مرد عرب وقتی می خواست از زن خود جدا شود، ک نی را که به وی داده بود پس می گرفت و چنانکه ملاحظه می کنید شریعت ی آن را نهی می کند.
اما در آ آیه ٣٤ از سوره نساء مثل این است که بعضی از عادات دوران جاهلیت را تجویز می کند زیرا به مرد اجازه می دهد زن خود را بزند. مرد به واسطه قدرت جسمی از دیرباز چنین کرده است. حتی در قرن بیستم این عمل مخالف جوانمردی و منافی با اصل عد جاریست. اما آن را جزء شریعت قرار دادن، زبان طعنه ن را قدری باز می کند. متمم آیه ٣٤ چنین است:
«وَالّلاتی تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهجُرُوهُنَّ فِی المَصاجِعِ وَاضرِبُوهُنَّ...»
[یعنی] اگر زن شما در مقام نافرمانی و سرکشی برآمد، نخست او را پند دهید. اگر به راه نیامد از همخوابگی محرومش سازید و اگر باز تسلیم نشد و اطاعت نکرد، او را بزنید.

چیزی که در این باب قابل توجه است، هر چند تازگی ندارد، آیه ٢٣ سوره نساء است که ازدواج با زن شوهردار را مطلقاً حرام فرموده است مگر اینکه آن زن از راه ید مملوک شده باشد یا در نتیجه جنگ و اسیرشدن به دست آمده باشد. در این صورت چون شیر مادر حلال است، هر چند شوهر داشته باشد و علت آن روایتی است از ابن سعید که می گوید:
«اسرایی از [قبیله] اوطاس به دست ما افتادند که شوهر داشتند و چون ما کراهت داشتیم با آنها همخوابه شویم، از پیغمبر تکلیف پرسیدیم ».
پس این جمله نازل شد: «وَالمُحصَناتُ مِنَ النُّساءِ اِلا ما مَلکَت اَیمانُکُم...»
ولی در همین آیه ٢٣ سوره نساء باز دستوریست که توجه پیغمبر را به حقوق زن و در عین حال به عادت مذموم و متداول آن زمان نشان می دهد، چه می فرماید: «غیر از آنچه بر شما حرام شده است، می توانید با دادن ک ن از زنها متمتع شوید بدون اینکه مرتکب شده باشید. به شرط اینکه در این تمتع مزد یا اجر آنها را بر تراضی طرفین بپردازید» و مبتنی بر همین آیه است که متعه [motae [یا در شریعت ی مباح شد. ولی علماء سنّی آن را جایز نمی دانند زیرا معتقدند جمله «فَمَا استَمتَعتُم بِهَ مِنهُنَّ فَآتُوهُنَّ اُجُورَهُنَّ... [پس آنچه را مُتعه کردید از هنگام فتح مکه نازل شده است و مدت آن سه روز معین شده بود و پس از آن ملغی گردید و دلیل آن را هم این می آورند که کلمه «اُجُورهُنَّ»، [یعنی] مزدِ آنها، در این آیه ذکر شده است نه صداق یا مهر. اما شیعه این نوع ازدواج را مباح دانسته اند.

در سوره بقره آیاتی هست که عد و فکر انسانی پیغمبر را نشان می دهد و اعراب را از بدرفتاری با زن نهی می کند. مانند آیه ٢٣١:
«وَاِذا طَلَّقتُمُ النُِساءَ فَبَلَغنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمسِکُوُهَّن بِمَعروُفٍ اَو سَرَّحُوهُنَّ بِمَعروُفٍ».
[یعنی] اگر زن خود را طلاق دادید و سرآمدن عدّه نزدیک شد، رجوع و عدمِ رجوع باید موافق اصل عدل و انسانیت باشد نه اینکه رجوع کنید یا اینکه فدیه دهید یا ایام حبس و عدم او را طولانی کنید.
همچنین در آیه ٢٣٢ امر می فرماید که اگر مردی زنش را طلاق داد و عدّه او منقضی شد اما خواست با شوهر خود دوباره ازدواج کند، ممانعت نکنید.


در آیه ٢٢٢ سوره بقره حکم نزدیک به زن است در ایّام قاعدگی تا ح طهر [پاک شدن زن از حیض] فرا رسد. پس از آن این عبارت آمده است: «فَاذِا تَطَهَّرنَ فَاَتُوهُنَّ مِن حَیثُ اُمَرکُمُ االلهُ» که اجازه فرماید پس از طهر نزد ن خود بروند از آن سویی که خداوند امر فرموده است. یعنی بر حسب تفسیر جلالین، از همان سویی که به واسطه حیض از رفتن بدان سو منع شده بودید.

اما پس از این، آیه ٢٢٣ می آید که بکلّی چیز تازه و تقریباً مفهومی مخالف مفهوم
قبلی است. می فرماید:
«نِساؤُکُم حَرثُ لَکُم فَاُتُوا حرَثَکُم اَنّی شِئتُم».
یعنی ن شما کشتِ شمایند و در هر جای کشتِ خود می توانید وارد شوید.




منبع : http://tafakorebidar.blogfa.com/post/83




سند ۲۰۳۰ یونسکو

درخواست حذف اطلاعات

سند مقدمه ای دارد مبنی بر این که ان و مردم جهان بر آن هستند که تا سال ۲۰۳۰، به فقر،گرسنگی ،خشونت، فساد، قاچاق و … پایان دهند و به سوی کرامت انسانی، صلح، عد ، رعایت برابری، رفاه، مدیریت پایدار منابع طبیعی، گسترش بهداشت، تامین آب آشامیدنی برای همه، توانمندسازی ن و دختران، محترم شمردن تنوع فرهنگی، حمایت از اقشار آسیب پذیر، مردمسالاری، بهبود محیط زیست، توسعه مناطق روستایی، توسعه آموزش های عمومی و فنی و حرفه ای، ترویج تفاهم، اشتغا ایی، و نظایر این ها حرکت کنند.

سپس بر وم تلاش همه ت ها برای رسیدن به اه توسعه ای ۲۰۳۰ تأکید شده است.




منبع : http://tafakorebidar.blogfa.com/post/90




17 هدف اصلی سند 2030

درخواست حذف اطلاعات
۱- پایان دادن به فقر در تمامی اشکال آن در همه جا

۲- پایان دادن به گرسنگی، دستی به امنیت غذایی و بهبود تغذیه و ترویج کشاورزی پایدار

۳- تضمین زندگی سالم و ترویج رفاه برای همه در تمام سنین

۴- تضمین کیفیت آموزش فراگیر و عادلانه و ایجاد فرصت های یادگیری مادام العمر برای همه

۵- دستی به تساوی تی و توانمند سازی تمام ن و دختران

۶- تضمین در دسترس بودن و مدیریت پایدار آب و فاضلاب برای همه

۷- تضمین دسترسی به انرژی ارزان قیمت، قابل اعتماد، پایدار و مدرن برای همه

۸- ترویج رشد فراگیر و پایدار اقتصادی، اشتغال کامل و مولد و شغل مناسب برای همه

۹- ایجاد زیرساخت انعطاف پذیر، ترویج صنعتی سازی فراگیر و پایدار و تقویت نوآوری

۱۰- کاهش نابرابری در درون و میان کشورها

۱۱- تبدیل ا و س ت گاه های انسانی به مکان های همه شمول، مقاوم و پایدار

۱۲- تضمین الگوی تولید و مصرف پایدار

۱۳- اقدام فوری برای مبارزه با تغییرات آب و هوا و اثرات آن

۱۴- حفظ و استفاده پایدار از اقیانوسها، دریاها و منابع دریایی برای توسعه پایدار

۱۵- حفاظت، بازی و ترویج استفاده پایدار از ا یستم های زمینی، مدیریت پایدار جنگل ها، مبارزه با بیابان زایی، متوقف و مع نمودن فرسایش زمین و توقف از بین بردن تنوع زیستی

۱۶- ترویج جوامع صلح طلب و فراگیر برای توسعه پایدار، دسترسی به عد برای همه و ایجاد نهادهای موثر، پاسخگو و فراگیر در تمام سطوح

۱۷- تقویت ابزارهای اجرایی و احیای مشارکت جهانی برای توسعه پایدار




منبع : http://tafakorebidar.blogfa.com/post/91




توضیحی کوتاه بر اه ۱ ،۲و۳

درخواست حذف اطلاعات

هدف اول: پایان دادن به فقر در تمامی اشکال آن در همه جا

– ریشه کنی فقر مطلق(فقر مطلق به درآمد روزانه کمتر از ۱٫۲۵ دلار اطلاق می شود)

– نصف تعداد فقرا

– ایجاد نظام حمایتی از فقرا، سرمایه گذاری برای فقرز و حق دسترسی فقرا به منابع

هدف دوم: پایان دادن به گرسنگی، دستی به امنیت غذایی و بهبود تغذیه و ترویج کشاورزی پایدار

– تضمین دسترسی همه به ویژه نوزادان به غذای سالم و کافی و رفع سوء تغذیه

– افزایش دوبرابری درآمد و بهره وری تولیدکنندگان کوچک کواد غذایی کوچک

– تضمین نظام های پایدار تولید مواد غذایی و افزایش سرمایه گذاری در این حوزه از جمله تربیت کشاورز

– حفظ تنوع ژنتیکی دانه ها و گیاهان و حیوانات

هدف سوم: تضمین زندگی سالم و ترویج رفاه برای همه در تمام سنین

– کاهش مرگ و میر مادران به میزان ۷۰درصد

– کاهش مرگ و میز نوزادان و ک ن

– پایان دادن به بیماری های واگیر مانند ایدز، سل، مالاریا

– کاهش مرگ و میرهای ناشی از بیماری های غیر واگیر و بیماری های ناشی از آلودگی آب و هوا و خاک

– کاهش مصرف و کنترل تولید توتون و تنباکو

– به نصف رساندن مرگ و میرهای ناشی از تصادفات

– تضمین دسترسی جهانی به خدمات بهداشتی و درمانی در همه موارد مورد نیاز انسان ها از جمله مسائل و باروری بدون مواجه شدن با مشکلات مالی

– توسعه وا یناسیون




منبع : http://tafakorebidar.blogfa.com/post/92