بهاران جدیدترین مطالب و اطلاعات وبسایتها و وبلاگهای فارسی

سومپوسیون

آخرین پست های وبلاگ سومپوسیون به صورت خودکار از بلاگ سومپوسیون دریافت شده و با درج لینک مستقیم منبع آن در سایت مرجع نمایش داده شده است. در صورتیکه محتوای پست های نمایش داده شده نا مناسب و شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس عموم خارج گردد.



صدق پذیری چیست؟

درخواست حذف اطلاعات
خیلی چیزها که برای یک آدم عادی بدیهی است برای یک فیلسوف معضل است. نمونه اش همین "صدق/truth".

درواقع صدق یکی از قدیمی ترین پرسمانهای فلسفه ی منطق است. پیشرفت منطق ل تأملات زیادی درباره صدق را به همراه داشته است. یک دلیل مهم این امر رده ویژه ای از پارادو ها موسوم به «پارادو های نظریه-صدقی/truth-theoretic paradoxes» است که در رأس آنها پارادو دروغگو است. این پارادو خیلی زود برملا میکند که بدیهی بودن اصول صدق و کذب گزاره ها به آن بداهتی که در آغاز به نظر میرسد نیست. از این جهت که جذ ت این پارادو ها اهمیت ورود به کاوش در نظریه های صدق را بخوبی آشکار میکند، ما بحثمان را (که انشاله بعدا از آن استفاده خواهیم کرد) از اینجا شروع میکنیم و سردرِ این ورودی البته پارادو دروغگو خواهد بود.

پارادو دروغگو

ساخت پارادو دروغگو راحت است. کافیست با همان برداشتِ عادی و بدیهی از صدق و کذب، «اظهار/statement» ی کنیم که خودش را کاذب قلمداد کند:

جمله نقش بسته در این سطر کاذب است.

حالا میپرسیم این اظهار صادق است یا کاذب؟ زود میفهمیم که به دردسر افتاده ایم. اگر فرض کنیم صادق است پس به استناد خود این اظهار کاذب میشود و اگر فرض کنیم کاذب است پس اظهار تصدیق میشود. اگر هم بخواهیم بگوییم هم صادق است هم کاذب که مان دوقلو زاییده. اینجاست که پای منطق به میان می آید. در بسیاری منطق ها (بله منطق ها) همینکه یک اظهار در زبان باشد که هم صادق و هم کاذب باشد، کلیه گزاره ها و محمولهای قابل تولید از زبان وابسته، استنتاج پذیر. و این پایان کار است. والبته هیچ دوست ندارد به این آغازی پذیرای پایان باشد.

درست یادآور ضرب المثل در نطفه خاموش شدن است.




منبع : http://symposiun.blogfa.com/post/10