بهاران جدیدترین مطالب و اطلاعات وبسایتها و وبلاگهای فارسی

استاد سید علی اصغر موسوی

آخرین پست های وبلاگ استاد سید علی اصغر موسوی به صورت خودکار از بلاگ استاد سید علی اصغر موسوی دریافت شده و با درج لینک مستقیم منبع آن در سایت مرجع نمایش داده شده است. در صورتیکه محتوای پست های نمایش داده شده نا مناسب و شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس عموم خارج گردد.



بقیع

درخواست حذف اطلاعات

بقیع

سید علی اصغر

***

از "باب بقیع" می گذری و بوی خاک، خاکی معطر، نگاه را به سمت مکانی می گرداند که بسیار ساده و بدون تکلف است! تواضعی که در این مکان موج می زند همانند اشک زائران آن است که همیشه متواضعانه همراه سرهای فروفکنده از شدت اندوه، در کنار "بقیع" دیده می شود.

نخوت را باید در ساختمان های سفید آن سو مشاهد کرد؛ که برای "زندگی" ساخته شده اند، زندگی! زندگی همراه با خوردن و پوشیدن و نوشیدن و در نهایت برای رفع خستگی، رفتن و کنار "ستون" های بی شمار "مسجد" دراز کشیدن!

زبان اهل درد را دردمند می داند و آنانی که بی نام و نشان عالم آرای خا تان بقیع هستند خود پناهندگان دردمندان بوده و هستند؛ چه بماند به دانستن زبان دردمندان و دردمندی!

آری گناه آنان هم جز این نیست که هر که از هر نقطه می آید در کنار بقیع با آنان به زبان خویش سخن می گوید و جواب دریافت کرده می رود! اما آن ها، آنهایی که با چفیه های قرمز تنها به یک کلمه 

"رو، رو" عادت کرده اند، هیچ زبانی را جز زبان پر نخوت خود یاد نگرفته اند!

مبادا نسیمی از مهر و الفت به دلشان بوزد! 

 مبادا سیرت الهی در جانشان بشکفد، مبادا دست از "اهریمن" کشیده به "سلیمان بقیع" روی بیاورند! سلیمان بقیع! خاک نشین، فرزند بوتراب – پدر خاک – با اخلاقی به قول اهل مروت و فتوت، خاکی خاکی!

سلیمانی که وقتی به دنیا آمد. حضرت جبرئیل(ع) او را در آغوش پرندین خویش گرفته به گردش آسمان ها برد! آن گاه حضرت میکائیل و فرشتگان مقرب در آغوشش گرفتند. سلیمانی که خاکی و افلاکی با ملکوت نامش آشنا بودند و امروز در خا تان بقیع – بقیعی که به بزرگی بیت الاحزان است – به آرامش غنوده است؛ چنان آرام که حتی زائران آرامش هم کرامت و حسن خُلق او را در فضای غم گرفته بقیع حسّ می کنند؛ فرزند مظلوم علی(ع) و فاطمه(س) زهرا(س)؛

زایران، تکبیرگویان اجازه‏ی ورود می‏گیرند؛ چشم‏ها را می‏بندند و دل به تلاوت دعا می‏گشایند: السلام علیک یا فاطمه‏ا هرا(س)، سلام ای کوثر عشق، ای مادر مهر؛ سلام بر تو و تربت پنهانت، سلام بر تو و مظلومیّت آشکارت، سلام بر تو و مرقد فرزندانت...

اشک‏ها به گونه‏ها سرازیر می‏شوند و آه‏ها به آسمان بلند.

اینک، این تصویر غریبانه‏ی بقیع است، تصویر حقیقتی که هیچ گاه در پس ‏ها پنهان نخواهد شد. بقیع تنها یک گوشه از تاریخ نیست؛ قاموس سرگذشت است، قسمت گمشده‏ی ایمان؛ که برای یافتنش باید صداقت داشت.

 

ای ه‏ی در پناه تاریخ، بقیع

 

آیینه نمای آه تاریخ، بقیع

 

مصداق تمام غصه‏هامان هستی

مظلوم‏ترین نگاه تاریخ، بقیع!

 

کجاست آن ابوذر عشق، که فریاد برآورد: آی، کاخ‏های روبرو به خدا که ارتفاعتان از ارتفاع عقال‏ها کمتر و مساحتتان نازک‏تر از محیط عینک‏هاست، طولی نخواهد کشید که خشم آسمان فراگیر شود.

 

بقیع قسمت گمشده‏ی بهشت در زمین است که تنها شیفتگان مکتب ولایت، قادر به دیدن آن هستند، چرا که در قاموس مهر و عطوفت تشیّع: شهود قسمتی از معرفت است و تماشا، آیینه‏ی حقیقت.

از خود گذشتنی است فلک تازی نگاه

 

تا نگذری زخود، نتوان هیچ جا رسید[1]

 

چون ناله‏ای که بگذرد از بند بند نی

صد جا نشست حسرت دل، تا به ما رسید

 

□□

الف.معصومین آرمیده در بقیع

 1. ابامحمد حسن مجتبی(ع):

همان عزیزی که با خا اران، خاک نشین و با جلوه سرایان، بی باک نشین بود؛ سید عرب و عجم، ملک محبت و عشق، والی دیار جن و انس، مقتدای حور و ملک ، ترجمان حسن پروردگار!

 آنکه در وصفش قلم ناتوان و زبان عاجز از بیان است؛ سید مظلومی که سحرگاهان خورشیددربقیع به پای بوسی اش می رود و شامگاهان مهتاب و ستارگان چلچراغ صحن و سرایش می شوند.

ماه مبارک، آمده تا قلم ها و قدم ها، الهی شوند و شعر و شور اهل بیت (ع) باز هم گلبانگ سربلندی سردهد :

- درود حضرت حق و تمامی خوبان، به نام و یاد و تولد و شهادتش باد ! مولاجان ؛ دست ما و دامان احسانت !

2. ابالحسن علی بن الحسین(ع):

اینک درحضور چهارمین حجت خداوند در زمین هستی!

حضور آسمانی فرزندی از فرزندان حضرت رسول (ص)!

حضور خورشید پرفروغ  عبادت وهدایت؛هم نام مولایی که مجموع صفات الهی  بوده وهست ؛اصل و فرع تمام اوصاف حسنه!

"علی" است؛ همانند نیایش. در شجاعت و غیرت، درمتانت و کمال ، در عبادت و تسبیح، در کرامت و جود!

او ادامه انبیاست. تبلور شه های الهی در عصر خویش است:

اشراق آدم (ع) در نگاه؛ صداقت نوح (ع) در زبان؛ ایمان ابراهیم (ع) در دل، شهود موسی (ع) در بیان، قدرت عیسی (ع) در نفس،

نور محمد (ص) در جبین؛ بلاغت علی (ع) در بیان، صداقت زهرا (س) در زبان، کرامت حسن (ع) در نفس، شهامت حسین (ع) در دل.

غربت نواز دل غریبان؛ آرامش دل یتیمان؛ خلوت فروز ی بی پناهان؛ و فروغ دیده ی دردمندان بود. خورشیدی از منظومه ی "کوثر"، که انوار الهی اش از "مدینه" تا شرق و غرب عالم سایه خواهد افکند و درماندگان طریق سعادت را، به رستگاری رهنمون شد.

ی که از عاشورا سخن ها داشت و در یک روز؛ تنها یک روزتمام غم های عالم را تجربه کرد !

مولا جان یا ابالحسن، سلامت باد!

سلامت باد هر لحظه ای که با یاد خدا به سر می بریم.

سلامت باد، در ذکر و تشهد؛ در رکوع و سجود، در قنوت و سلام.

سلامت باد، در برگ برگ صحیفه های عشق، در توسل و کمیل، در "یس" و "کوثر"، در عطر لحظه لحظه "قدر" و "الرحمن"؛ در تک تک دعاهای اوقات !

سلامت باد، در لحظه لحظه ای که نفس می کشیم و در سایه ی شما اهل بیت (ع)، سرافرازترین مردمان زمینیم؛ سرافراز از پاکی جسم و جان، زلالی روح و روان.

مولا جان، علی بن الحسین(ع)، سلام و درود خداوند بر لحظه ای که خاک "مدینه"، بوسه بر قدمت زد، و لحظه ای که تربت "بقیع" تن شریفت را در آغوش گرفت.

درود خداوند بر لحظه ای که دیگر بار، مبعوث خواهی شد و در آستان قرب الهی، ما شرمندگان آستان آسمانی ات را، شفاعت خواهی کرد!

3. محمد بن علی(ع):

آه! ای بقیع! ای غربت همیشه نشسته بر دل زخمی تاریخ!

تصویر غروبت را با کدامین حنجره فریاد بزنم آن گاه که خورشید، برای بوسیدن تربتت سر به سریر خاک می گذارد؟!

با کدامین حنجره، آرامش نشسته در اندوهم را فریاد بزنم تا بغض فرو مرده در گلو، جانی دوباره بگیرد؟!

امان از گریستن خاموش! امان از این سکوت بارانی!

آه، ای بقیع؛ ای آیینه ی عرش الهی! بگذار قبیله ی نامرد، تجاهل کنند فروغ لایزالی آستان حضرت محمد باقر (ع) را؛ که آسمانیان جا به بلندای آستانش می آورند و زمینیان، توسّل به نام شریف و آسمانی اش!

قنوت می گیرم و غرق در عظمت نامت، می کنم: "اللهم صل علی محمد بن علی عبدک و خلیفتک فی ارضک باقر علم النبیین"

سلام بر تو و عظمت بی پایانت که علوم عالیه ی تشیّع، وامدار عنایات ویژه ی توست!

سلام بر تو و خاندانی که تو را به دامان معرفت پرورده است!

سلام بر تو و خاندانی که مسیر معرفت الهی را از تو آموخته اند!

سلام بر تو و تربتی که یادگار غریبانه های توست!

سلام بر تو، بر زندگی، شهادت و بعثت دوباره ات باد!

□□

 

4. جعفر بن محمد(ع):

... باز هم، بغضی پریشان می کند شه ام را.

باز هم، غربت سرای چامه های جانگدازم.

باز هم، آیینه چشمان من ابری ابری ست.

باز هم، درغربت تاریخ می پویم؛ شکوه مصرعی از اشک هایم را.

* *

بخوان سمت غمت، حالا که در لذت اشک ها، به عشق جاودان خویش می بالم؛ بخوان سمت غمت، مولا!

بخوان، با یاد تو؛ زیباترین پاسخ به احساسم، فقط اندوه است.

تو را من دوست می دارم؛ به قدر آسمان هایی که چتر نور خود را بر مزارت؛ باز می سازند روز و شب!

غروب است و خورشید با چهره ای افروخته و چشمانی اشکبار، به پاک ترین نقطۀ زمین، سرنهاده است. این عادت دیرینۀ اوست؛ سحرگاهان و شامگاهان، به نیابت از تمام تمام دلسوختگان به زیارت "بقیع" می رود و سر به تربت فرزندان (ص) می گذارد.

حتی به زیارت آن پنهان ترین گوهر کبریایی می رود که خاک آستانۀ زهرایی اش سرمۀ چشم ک شان هاست.

امشب بغضی به وسعت افلاک عالم خاک را فراگرفته است و سوگواران دل ش ته، پای ضریح اشک ها دخیل بسته اند:

« السلام علیک یا اباعبدالله یا جعفر بن محمد (ع) »

سلام بر تو و آستان آسمانی تربتت؛ سلام بر تو و فرشتگانی که بر فضای بقیع بال گسترده اند.

سلام بر تو و ک شانی که بر حریم حرمت طواف می کند.

مولا جان، مهربان؛ای گیتی فروز علم الهی؛ ای منبع صداقت انوار متقین:

جاری ترین زلال ازل تا ابد، تویی   

نامیده کردگار جهان، چون که «جعفرت(ع)»

- مولا یا ابا عبدالله، یا جعفر بن محمد(ع) ،ای ضمیر پاک صداقت" از وجودت گشته پیدا؛ ای نهایت ایمان و عشق ؛  علم و تقوا ؛ ای افتخار عصرو واقعه و یاسین ؛ وی نور فجروکوثر و هم طاها؛ دین: از توان علم تو محکم شد ؛ مذهب: به نام پاک توهم ، زیبا !

- مولا جان، یا صادق آل محمد(ع)، چگونه مویه نکنم درسوگ مولایی که عظمت نامش،آسمان را به تواضع وامی دارد!

چگونه به این اشک های ناقابل بسنده کنم، که وسعت مصیبت، فراتر از ادراک خاکی ما ناسوتیان است!

 *ب:اهل بیت و اصحاب آرمیدگان بقیع ....

(ادامه مقاله را "در ادامه مطلب" بخوانید)



[ادامه مطلب را در اینجا بخوانید ...]



منبع : http://saapoem-saa.blogsky.com/1391/06/08/post-8/




شعر درباره توهین کنندگان به اعظم (ص)

درخواست حذف اطلاعات

سوار مرکب جنون(دن کی شوت)

***

کف کرده پوزه اش به تقلای بی درنگ

بس که جویده در کف خاخام، پالهنگ

خِنگ سیاه پوزه ی بوزینه شکل را

باید که بست پار دُمی هم کنار تنگ

اهریمن است آن که شده همچنان سوار

خاخام پیر جلوه نکرده به آب و رنگ

خاخام پیر، پیرو موسی (ع)، نه سامری ست 

" " نشسته روی چنین مرکب !

هر دو کنار گند و شبیه هم

اسب و سوار، مست جنون، منگ منگ منگ

"صهیون" همان سوار و « یو اس آ» به زیر پاش

 "دُن کیشوتی" که با همه دارد خیال جنگ

همواره در جهان، همه دم فتنه می کند:

با و با مقاله و با بمب، یا تفنگ

این روزها به سمت خدا پارس می کند

با پوزه ی دراز کف آلود و هر دو چنگ

گویا دوباره کرده فراموش در زمین ؟!

مردان حق نشسته به راهند چون پلنگ

"خیبر" هنوز معرکه پرداز مردهاست

"بدر و حنین"، سر به سر آماده با خدنگ

"لبنان" فقط نمونه ی یک خشم ساده بود

"ایران" برای معرکه آماده بی درنگ !

با "غبغبی" که "دمبه صفت" باد کرده است

شمشیر من کفاف بود، یا که قلوه سنگ

***

تابستان 1391




منبع : http://saapoem-saa.blogsky.com/1391/06/25/post-9/




شهود ت ( نذر سجاد علیه السلام)

درخواست حذف اطلاعات

شهود ت ( نذر سجاد علیه السلام)

***

شهود ت

****

سلسله ی عشق برد سوی حریم بقا

آن که اسیرش شدند، صف به صف آیینه ها


سلسله ی عشق برد، ناله کنان، نام او

تا به رکوع آورد قامت قدر و قضا


سلسله واشد ز هم، قصه جدا شد ز هم

گشت عیان راز عشق، در سفر کربلا


وه چه سلوکی شگفت، از حرم آغاز شد

تا حرم دیگری، جلوه کند «إنَّما»


نام اسارت مبر، در سفر سالکان

کشف حقیقت مکن، ای به خطا مبتلا


جوهر هستی اگر، تاب تناقض نداشت

قید معمّا بزن، عِرض و عَرَض کن رها


هست « ت»  شهود، جلوه گر هست و بود

سنگ شنیدی چه گفت، در حرم کبریا[1]؟!


30/9/1390

(مکتب شعر دینی)



[1] . اشاره به واقعه حجرالاسود به ت زین العابدین(ع).




منبع : http://saapoem-saa.blogsky.com/1391/09/20/post-10/




رموز احتجاج

درخواست حذف اطلاعات

... با اینکه بهار،روزهای اردیبهشتی خود را به تماشا نشسته است ؛ اما این روزها نگاه های نیمه بارانی و دل های نیمه ابری، آکنده از اندوه ی ست که غربت نامش در دل تاریخ موج می زند.

نامی که در هر مکان مقدس شکوهش احساس می شود؛ چه مدینه باشد، چه مکه؛ چه کربلا باشد، چه بقیع؛ بارگاه شاه نجف باشد، یا مسجد کوفه؛ مشهد الرضا باشد یا سامرا.

عطر نام مبارکش نه تنها آستان شریف حضرت رضا (ع) و آستانه ی حضرت  معصومه (س) را مجذوب خویش کرده است؛ بلکه تک تک مقابر زاده های ایران هم غبار غم حضرت زهرا (س) به دیده دارند.

- کیست این بانو که این گونه ملک و ملکوت را مبهوت عظمت خویش ساخته است؟!

- کیست این یگانه ای که خیر کثیر فرزندانش، میوه ی رحمت و عد را در زمین رویانیده است؟!

- کیست؟! کیست این بانو؛ که شکوه بی مانندش را، اعظم الهی (ص) چنین توصیف فرموده اند:

فاطمه ی تن من است هر که او را شاد گرداند، مرا شاد گردانیده است و هر که او را آزرده کند، مرا آزرده است، فاطمه عزیزترین مردم نزد من است.

- کیست این بانوی بی بدیل که نه تنها نام آسمانی اش؛ بلکه القاب شکوهمندش ترجمان تمام خوبی هاست:

علامه مجلسی (ره) گفته اند: صدیقه به معنی معصومه است و مبارکه یعنی: صاحب برکت در علم و فضل ، کمالات و معجزات و اولاد صاحب کرامت، و طاهره یعنی: پاکیزه از صفات ناقص، و زکیه یعنی: بالنده در کمالات و خیرات، و راضیه یعنی :راضی به قضای الهی، و مرضیه یعنی :پسندیده ی خدا و دوستان خدا و محدثه یعنی: مَلک با او سخن می گفت، و زهرا یعنی: نورانی هم به نور صورت و هم به نور معنی.

- آری،این تویی ؛ سبب خیر کثیر، کوثر جاری زمان ؛ ازلی ترین وابدی ترین آیینه ی عصمت درخاک و افلاک ؛ که نوید بخش عد حضرت موعود است!

بانویی که خیر آشکار است و فرزندانش ادامه دهنده ی آن تا قیامت.

و نکته اصلی همین جاست که چرا جهان شیعه بامدادان و شامگاهان، لب به ترنم دل انگیز « حی علی خیر العمل » می گشاید!

 - سئل الصادق (ع) عن معنی حی علی خیر العمل، فقال: خیر العمل برّ فاطمه و ولدها.

آری، جای شگفتی نداشت؛ نامردمان ترنم زیبای « حی علی خیر العمل » را از اذان برداشتند!

چگونه می توانست آن همیشه تاریک، ترجمان عصمت زهرایی را در میان اذان ببیند؟!

چگونه می توانست، با تکبر فرعونی اش، شاهد اوج گیری نام فاطمه (س) در آسمان دل ها باشد!

آن ن نا خفاش شب پرست، حضرت فاطمه (س) را تنها با چند نخل مای "فدک" می سنجید؛ غافل از اینکه آفاق خاکی و افلاکی؛ حتی عاجز از تصور شکوه حضرت فاطمه (س) و فرزندان اویند؛ نه بازتاب ! جایی که قرآن ـ کلام راستین خداوند ـ در شأن آن ها می گوید:

« ان الله یامر بالعدل و الاحسان و ایتاء ذی القربی » و صاحب تفسیر فرات از قول حسین بن سعید می نویسد درباره ی این آیه از حضرت جعفر ـ محمد باقر ـ علیه السلام سوال شد که فرمودند:

العدل: رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و الاحسان :علی بن طالب علیه السلام و ذی القربی: فاطمه و اولادها علیهم السلام. 

عدل یعنی: وجود مبارک حضرت (ص)، و احسان یعنی: حضرت مومنان علی (ع) و ذی القربی یعنی: حضرت فاطمه زهرا (س) و فرزندان بی نظیر ایشان علیهم السلام!

و همچنین درباره ی آیه ی «الذین یقولون ربنا هب لنا من ازواجنا و ذریاتنا قرة اعین و اجعلنا للمتقین ا»

از حضرت حضرت عبدالله جعفر بن محمد الصادق (ع) سوال می شود که ایشان می فرمایند: نحن هم اهل البیت؛ منظور آیه، ما اهل بیت ـ خاندان (ص) ـ هستیم.

آری، این تنها واژه ی لولاک نیست که مقدس ترین وظیفه را به عهده گرفته است ؛ آنچه از درخت و گیاه تا ستاره و ماه، در ملکوت ا ست، ضمن تسبیح آفریدگار حیات، به تعظیم و تکریم مقام شامخ اهل بیت (ع)

 می پردازند.

این تنها خا اری افلاک نیست؛ که تمامی واژگان در توصیف شکوهشان، ناتمام و ناپخته اند.

گویی آنچه شایسته ی توصیف شان است؛جز درودی و سلامی بیش نمی تواند باشد!

جایی که تاریخ با تمام نشیب و فرازهایش؛ با تمام قلم های ناتوان و توانایش، عاجز از ثبت عظمت

 اهل بیت (ع) است؛ چه توقعی از قلم ناپخته من؟!

اما چه زیباست؛ جای دیوار و در و میخ ؛غافل و جاهل و قنفذ و مغیره (لعنت الله علیهم) از شکوهی سخن گفت که مزه ی "ابوها فداها" بدهد!

 عطرسلام و صلواتی بدهد؛ که دو زانو نشسته ، دست بر نجوا کنی:

اللهم صل علی فاطمه و ها و بعلها و بنیها، و السر المستودع فیها، بعدد ما احاط به علمک

چقدر زیباست، وقتی رو به قبله می نشینی و دست بر ، رو به پنهان ترین مزار سلام می دهی!

رو به آستانه ی شکوهند بانویی می ایستی ،که به خاطر آرمانش و به خاطر رضای خدا، به سوگ بهار جوانی اش نشست!

*  *    

 - آی برادر!

 هر که هستی و هر که درآینده می خواهی باشی؛هنگامی که از فاطمه (س)، سخن می گویی، دست بر بگذار!

که نان خاک و افلاک در برابر نامش به تواضع می ایستند. آنگاه کلامی بگو که در خور نام و یادش باشد. شعری بخوان که پرندین گرمای احساس را ، به  سردی الماس نسپاری.

آنجا که خاک و افلاک برابرش زانوی ادب بر زمین می زنند؛ تو ناپخته،  چگونه از آتش و تازیانه و میخ می گویی؟!

 - خشک باد آن قلم ؛ خشک باد! که مقابل آیینه ی عصمت، دُرّ مکتوم خاک و افلاک؛ سخن از سیلی و تازیانه بگوید !

و گویا مباد آن زبان؛ که دست لافتای صاحب ذوالفقار رابسته بخواند.

 آ چگونه می شود دست خداوندگار عد را به ریسمان نامردمی ها بست؟!

 آنگاه برای افشاندن قطره اشکی حقیر، سیلی به صورت آسمان نواخت.

وای از کلامی، که فضایل را وانهاده تا به تشریح رذایل بپردازد!

- بانو؛ای مادر احساس های سبز، ای تبلور عصمت در آیینه ی زمان، بانوی آب و آیینه، ما را به پاس ارادت ببخش؛ که گاه زبان ارادت سبب می شود که نازکای احساس را در نی م و زبان به ناخواسته هایی بگشاییم؛ که رنجش تان را در پی خواهد داشت.

بانو، ما را ببخش! آن گونه که شهر مدینه را به احترام مزار پدر بخشیدی.

که اگر دست هایت قنوت می گرفتند، نه نامی از مدینه می ماند، نه از خلافت و مدعیانش!

درود بر تو، مادامی که خورشید طلوع می کند و مادامی که ستاره ها به تزیین آسمان می پردازند.

درود بر تو و نامی که همیشه واسطه ی اجابت است. یا فاطمه ا هرا (س)اغیثینی .

 

*  *  *

۱ -  مسند فاطمه ا هرا (س)/عزیر الله العطاردی/انتشارات عطارد/1412 ه.ق.

 

2 - منتهی الآمال/ مرحوم حاج شیخ عباس قمی(ره)/موسسه انتشارت هجرت/ج اول/چاپ پانزدهم/ تابستان 1382

---------------------------------------------------------------


رمز احتجاج

صبر در آینه خشم هویدا شده بود

چشمه در وسعت دل، ساحت دریا شده بود

سایه در پیش نگاهش ز رمق می افتاد

بس که در پرتو او محو تماشا شده بود

حق به دنبال علی بود، ولی در پی حق -

مدعی در دل آن واقعه پیدا شده بود

"مدعی خواست که آید به تماشاگه راز"

نوبت آینه خانه زهرا شده بود

از حرم خانه ی آیینه زهرا گفتم

تا بدانی که چه تصویر ، مهیا شده بود:

مسجد و مردم و یک بانوی آیینه تبار

که دلش سوخته بر جهل حریفان بسیار

مردمی ساده، گرفتار دغل بازی چند

که طفیل کرم حق شده اند از پیوند

مردمی کور و کر ،اما به نظر وارسته

مردمی، چشم به چشمان حقیقت بسته !

مردمی با محک تجربه، مس گردیده

فاقد ساده ترین فایده، حس گردیده

**

خطبه می خواند، ولی مدعیان با مردم

شده بودند به دنبال هوس سر در گم !

هرچه می گفت سخن، ترجمه ای از حق بود

حق مطلق،که فقط در سخن مطلق بود

آن که پنداشت که "زهرا" پی ارث آمده است

سر به ناسوت ،از آن اوج مصفا زده است

کو ببیند که فدک رفته و زیور رفته

آتش و همهمه ی کافر و ابتر رفته

لیک انوار نهان خانه ی "کوثر" باقی است

خانه و مسجد و آیینه و منبر،باقی است

آنچه می گفت، از اوصاف پیمبر می گفت

سخن از شیرخدا، خواجه قنبر می گفت

خطبه می خواند، ولی، حق خدا می آموخت

خطبه می خواند، ولی درس وفا می آموخت

گفتم از حق و وفا، آه که در قحط شرف

مکر هم می کند از وسوسه توجیه، هدف

هدف شوم "سقیفه" هدفِ بود

سامری ساختن از مردم بی ایمان بود

خطبه می خواند، ولی حق وفا می آموخت

ادب و حرمت و فرهنگ خدا می آموخت

احتجاجی که در آن همت بی پایان داشت

بذر آینده ی ، به دل ها می کاشت

گرچه آن روز، ی رمز سخن را نشناخت

سال ها در پی "دجال" غرامت پرداخت

می رسد وقت ملاقات "حقیقت"، یک روز

می رسد فصل تراویدن "حجت"، یک روز

صبح، نزدیک و دل آینه روشن، تا او

صبح، نزدیک و همین فاصله از من، تا او ...
*****
مکتب شعر دینی
سید علی اصغر
قم - 1388




منبع : http://saapoem-saa.blogsky.com/1392/01/25/post-11/




دیدارشاعران با انقلاب

درخواست حذف اطلاعات

درشب میلاد پرسرور حضرت ابامحمد حسن بن علی بن طالب علیه السلام ، دیدار شاعران ایران با معظم انقلاب انجام شد ؛ که سیدعلی اصغر هم جزو شرکت کنندگان بود.

تقدیم به آستان حضرت مجتبی علیه السلام

کریم آل طه
**
ای حسن دل نوازت، آیینه ی تماشا
وی نخل سبز نامت ،آکنده از معما
شه ی کلامت ،سبز همیشه جاوید
آیینه ی مرامت، آبی بسان دریا
بس با سخاوت تو روییده بذر امید
نامت کریم ، حتی، در بین آل طاها
دارالسلام: وصفی از پرتو جم
صلح و قیام: ع ی، از قدرت مدارا
بی آستان و گنبد، با اینکه در بقیعی
ت پیداست، سرو بلند بالا!
مشتاق جلوه هستیم، آنجا که حسن خوبت
دل می برد ز عاشق، با لحظه ای تماشا
---
 سیدعلی اصغر
قم  -1384
------------------------------------

نسیم سبز صبا1    
**              
هرجا نسیم سبز صبا ،موج می زند
گویی به یاد روی شما، موج می زند
ای بی قرار حسن شما، هرچه دل نواز !
در کوی تان، شمیم خدا، موج می زند
انگار ک شان، به تماشا نشسته است
آنجا، که داغ خاطره ها، موج می زند
شوق زیارت است ، ولی ، نه درآن دیار
شادی کنارغم ، همه جا موج می زند
دل مویه های غربت آن خاک بی بدیل
وقتی درون ی ما موج می زند!
دریای مهر،از دل آن تربت شریف
در چشم زائران دعا، موج می زند
**
سیدعلی اصغر
قم -1380

-----------------------------------------------------

دیدار اهالی فرهنگ و شعرای پیش وت و جوان کشور

سیدعلی اصغر دردیدارشاعران با ی حضرت آیت الله (دامت برکاته الشریف)


دیدار اهالی فرهنگ و شعرای پیش وت و جوان کشور


لینک اصلی ع :http://www.leader.ir/langs/fa/index.php?page=1&p=p o&albumid=1239

دیدار اهالی فرهنگ و شعرای پیش وت و جوان کشور

 ردیف دوم از چپ: سیدمهدی طباطبایی از زرندیه ، سیدعلی اصغر از قم - قان زرندیه، جناب آقای جلیل صفربیگی از ایلام

دیدار اهالی فرهنگ و شعرای پیش وت و جوان کشور

نفرات از راست: عزیزمهدی ازهندوستان ، رستم وهاب نیا از تاجی تان، سیاهپوش از ایران(قم) جناب کاظم کاظمی از افغانستان، کاظم نظری بقا از ایران (آذربایجان)

********************************************************************************

حسینیه (ره) در شب میلاد کریم اهل بیت حسن مجتبی علیه السلام میزبان اهالی فرهنگ و هنر، ان زبان و ادب فارسی و شعرای پیش وت و جوان کشور و جمعی از شعرای فارسی گوی افغانستان، تاجی تان و هندوستان بود.

  حضرت آیت الله معظم انقلاب ی در این دیدار با اشاره به حرکت مستمر و رو به جلو و پیشرفتهای قابل توجه در شعر کشور خاطرنشان د: شعر یکی از برجسته ترین هنرهاست و هنرمندان شاعر مسئولیت سنگینی در قبال مسائل اصلی کشور و حرکت عظیم تاریخی و الهام بخش انقلاب ی دارند که باید این هنر بسیار فا و کهنه نشدنی را در خدمت انجام این مسئولیتهای بزرگ قرار دهند.

 حضرت آیت الله ، "احساسات بشری"، "دلتنگی ها" و " شه و حکمت" شاعر را سه فصل تشکیل دهنده شعر خواندند و افزودند: بیان احساسات شاعرانه و عاشقانه و همچنین بیان دلتنگی ها از آنچه در زندگی جاری وجود دارد، دو بخش از شعر است که به رسمیت شناخته می شود اما نباید با افراط در این دو بخش، حکمت و شه در شعر نادیده گرفته شود.

 ایشان با اشاره به شعر برجستگان و بزرگان شعر و ادب فارسی نظیر سعدی و حافظ و صائب، گفتند: در سروده های این شاعران بزرگ بیان احساسات و دلتنگی ها وجود دارد اما "حکمت و شه" نیز در سراسر اشعار آنان گسترده است و در واقع شه حکیمانه است که شعر و شاعر را به قله می رساند.

  انقلاب ی تأکید د: گنجاندن معارف ی، سبک زندگی ی، شه حکیمانه و مسائل لازم برای آموختن به انسانها نباید در شعر مورد غفلت قرار گیرد.

---------

دراین دیدارچند تن از شاعران قم و دو تن ازشاعران زرندیه - قان : سیدعلی اصغر

و جناب سیدمهدی طباطبایی ، نیز حضور داشتند.

**********

لینک ع ها :

http://www.leader.ir/langs/fa/index.php?p=p o&albumid=1239

 



:: موضوعات مرتبط: ع pictur،  شه، شعر، انجمن پژوهشگران ادبیات دینی ایران، مکتب شعر دینی در ایران 
:: برچسب ها: میلاد مجتبی علیه السلامدیدار انقلاب با شاعرانتفقد به



منبع : http://saapoem-saa.blogsky.com/1392/05/03/post-12/




تغیر عشق

درخواست حذف اطلاعات
سیدعلی اصغر زندگی نامه و دفترشعر

تغیر عشق
 آسمان چرخید و چرخید، آسمان چرخید و مشک
آسمان لرزید و لرزید، آسمان لرزید و اشک
دست با فواره ی خون، هم نفس شد با زمین
بازو اما، مثل باران، چکه چکه روی زین
خاک تشنه، جرعه جرعه تشنه تر از مشک شد
آسمان هم رفته رفته، قطره قطره اشک شد
**
آه ای عشق! ای همه خون ریز! این دست من است!
دستِ دست افشان ترین عاشق، به گاه رفتن است
این که می بینی به مسلخ، همچو بسمل شوقناک
نبض افلاک است جاری، گشته در آغوش خاک
فاش می گویم که وقتی رفت دستم سوی آب
شد فراموشم، تعهّد نامه ام با بوتراب!
عهد کرده بودم از جایی که رسم ساقی است
تشنه مانم، تشنه تا جان در نگاهم باقی است
لحظه ای دستم برای امتحان آب رفت
همچو مروارید، در شه ی مهتاب رفت
یاد خورشید حقیقت، جان من از تاب برد
لحظه ای چشم مرا، اسرار حق در خواب برد
روی نی می دیدمش، تابنده تر از آفتاب
ناگهان دستم خنک شد از نسیم سرد آب!
قهر عشق است این خدایا، یا قبولم کرده ای؟!
کین چنین بزم بلا، در مسلخم گسترده ای!
***
خوش ببین ای چشم خون بنیاد، ای تمثیل عشق!
بازکرده واپسین آغوش را، ه ل عشق
آسمان چرخید و سر چرخید و آب مشک ریخت
آسمان لرزید و دل لرزید و در خون، اشک ریخت
یک نفر از دور آمد، بغض خود یک آن ش ت
شانه در شانه، کنار آسمان از پا نشست
مکتب شعر دینی
مکتب شعر یه
سید علی اصغر
قم - 1385


****

آ ین نقش       نذر حضرت زینب(س)

 
پیک خونین باز می گردد، ولی دارد شتاب
قاب می گیرد نگاهش، صد سوال بی جواب
موج خونی را که از یالش شناور کرده است
حس کن ای بانوی سر تا پا گرفته اضطراب!
حس کن ای بانو، شرار چشم هایش را که هست
مشعلی از اشک و خون و آه چندین هاب
آه و اندوه و غمش را در وشش کرده گم
گردباد است این که می آید، ز پیش آفتاب
واژگون می خواهد انگاری زمین را، کز غمش
واژگون کرده است، زین خالی و بند و رکاب
بوی سیبی را که آکنده هوا، در لحظه ها
خوب می دانی، چه خواهد شد از این پس، انقلاب؟!
ذوالفقار از زخم تنهایی، نهاده سر به خاک
یاد کن بانو، شمیم دست های بوتراب
بعد از این در صحنه های پیش رو تنها تویی!
آ ین نقش حقایق، آ ین فصل کتاب ...
مکتب شعر دینی
مکتب شعر یه
سید علی اصغر

قم - 1378




منبع : http://saapoem-saa.blogsky.com/1393/08/11/post-13/تغیر-عشق




کتاب فاطمه(س)مادر تمام خوبی هاسیدعلی اصغر به چاپ رسید

درخواست حذف اطلاعات

نظرات: 0

«فاطمه(س) مادر تمام خوبی ها» به چاپ رسید

%c2%ab%d9%81%d8%a7%d8%b7%d9%85%d9%87(%d8%b3)-%d9%85%d8%a7%d8%af%d8%b1-%d8%aa%d9%85%d8%a7%d9%85-%d8%ae%d9%88%d8%a8%db%8c%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%c2%bb-%d8%a8%d9%87-%da%86%d8%a7%d9%be-%d8%b1%d8%b3%db%8c%d8%af

گروه ادب: کتاب های «فاطمه(س) مادر تمام خوبی ها» و

 «آرایه های عقل و عشق» به قلم سیدعلی اصغر

 توسط نشر هاوژین به بازار آمد.

سیدعلی اصغر ، نویسنده دینی کشورمان در گفت وگو با خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) عنوان کرد: کتاب «فاطمه(س) مادر تمام خوبی ها» نگرشی تازه به زندگی حضرت فاطمه(س)، الگوی بی بدیل ن مسلمان دارد تا بانوان امروز به شکل بهتری بتوانند از زندگی و رفتارهای فردی و اجتماعی ایشان الگوبرداری کنند. ادامه داد: یکی از بخش های مهم این کتاب، تبیین موضوع ولایت با بهره گیری از خطبه مشهور و برخورد ایشان با سلطه گران وقت است.وی یادآور شد: با توجه به اینکه حضرت فاطمه(س) و علی(ع) نخستین زوج نمونه و در شمار نخستین نسل مسلمان و مکتب آموخته قرآن و نبی اکرم(ص) هستند، جدا از مبحث قدسی بودن منزلت آنها سبک زندگی، نحوه اجرای فقه، عقاید و احکام ی در زندگی فردی و اجتماعی ایشان از اهمیت بسزایی برخوردار است. حضرت فاطمه(س) در مدت کوتاه عمر، در زندگی شخصی و اجتماعی چنان درخشان زیستند که در طول قرن ها و با وجود هزاران کتاب، هنوز نمی توان شکوه ایشان را به نگارش درآورد. با بیان اینکه کتاب «فاطمه(س) مادر تمام خوبی ها» در رفتارشناسی حضرت فاطمه(س) اخیراً در 192 صفحه توسط نشر هاوژین منتشر شده است، درباره کتاب «آرایه های عقل و عشق» توضیح داد: این کتاب نخستین مجموعه شعر من است که دو فصل دارد؛ فصل اول به نام «آیینه های حقیقت» شامل 82 قطعه شعر دینی-آیینی در رابطه با مدایح اهل بیت(ع) است و فصل دوم به نام «آژنگ های طریقت» شامل 28 قطعه شعر ترکیبی از غزل های عارفانه و عاشقانه است. این کتاب اخیراً در 208 صفحه توسط نشر هاوژین به بازار آمده است. از جمله شاعران انقلاب ی و از موسسان انجمن های ادبی و قلم استان های قم و مرکزی است. از جمله تالیف های وی می توان به کتاب های «از نیایش تا ملکوت» و «حج حقیقت جاودانه» و مقاله های ادبی و پژوهشی چون «نظریه مکتب شعر دینی در ایران»، «نظریه رعایت شأن ممدوح در هنر دینی»، «نقش تعقل و تخیل در هنر دینی» و «عرفان معیار در معرفت شناسی شیعی» اشاره کرد.




منبع : http://saapoem-saa.blogsky.com/1394/03/19/post-14/-فاطمه-س-مادر-تمام-خوبی‌ها-اثر-سیدعلی-اصغرموسوی-به-چاپ-رسید




کانال تلگرامی مکتب شعردینی درایران:school of religious poetry in iran

درخواست حذف اطلاعات


تاریخ ارسال : ۹۵/۰۲/۰۶ - 14 , در دسته بندی : شه با نظر بدهیدکانال تلگرامی

 

مکتب شعردینی درایران:school of religious poetry in iran

http://telegram.me/saapoem


برچسب ها: کانال تلگرامی 


آ ین مطالب

» السلام علی معذب فی قعرالسجون ( ۹۵/۰۲/۱۴ )
» زنجیر شکیبایی - مرثیه کاظم (ع) ( ۹۵/۰۲/۱۴ )
» ارتحال حاج محمدرضا براتی (ره) ( ۹۵/۰۲/۱۴ )
» کانال تلگرامی مکتب شعردینی درایران:school of religious poetry in iran ( ۹۵/۰۲/۰۶ )
» مفهوم شناسی ادبیات دینی : ( ۹۵/۰۲/۰۶ )
» 



منبع :
http://saapoem-saa.blogsky.com/1395/02/19/post-15/




تقارن تولد سیدعلی اصغر با نیمه شعبان

درخواست حذف اطلاعات

تقارن تولد سیدعلی اصغر با نیمه شعبان

شنبه ١ داد ١٣٩٥ ١٢:٣٩ ب.ظنویسنده :  سید علی اصغر

 



منبع : http://saapoem-saa.blogsky.com/1395/03/01/post-16/




آغوشی از تبسم

درخواست حذف اطلاعات

آغوشی از تبسم

 

یک دم بیا، به حجم تماشا نسیم باش

ناز نگاه پنجره ها را، ندیم باش

یک دم بیا، حضور پر از عطر زندگی –

در ساحلی که دل به خدا می دهیم، باش!

ای روح سبز نافله ها، در نگاه صبح

آغوشی از تبسم گل، در نسیم باش

دیدی خمار مانده ترینیم! پس چه شد؟

ساغر به دست ثانیه های کریم، باش

*                 

اینک بهار می دمد از سمت دشت ها

سبزینه باغ خاطره های قدیم باش!

در آسمان سکوت ی را نمی ند

یک شب برای شعله ی آهم، کلیم باش

**

سیدعلی اصغر

#سعا

قم - 1375




منبع : http://saapoem-saa.blogsky.com/1397/09/13/post-17/