بهاران جدیدترین مطالب و اطلاعات وبسایتها و وبلاگهای فارسی

سلام ورحمت وبرکات خداوندبرانبیاءواولیائش بخصوص پیامبرص وآل واصحاب وامهات المؤمنین

آخرین پست های وبلاگ سلام ورحمت وبرکات خداوندبرانبیاءواولیائش بخصوص پیامبرص وآل واصحاب وامهات المؤمنین به صورت خودکار از بلاگ سلام ورحمت وبرکات خداوندبرانبیاءواولیائش بخصوص پیامبرص وآل واصحاب وامهات المؤمنین دریافت شده و با درج لینک مستقیم منبع آن در سایت مرجع نمایش داده شده است. در صورتیکه محتوای پست های نمایش داده شده نا مناسب و شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس عموم خارج گردد.



========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ کند و ایده های متناقض را دور بریزد. در باب سیاست هم نظر جان دیویی بسیار بارزش است بطوریکه برای دموکراسی ارزشی فوق العاده قائل است و شرط لازم برای جامعه دموکرات را وجود کلاسهای باز و پربار مدارس میداند منظور وی این نیست که صندوق آراء را به مدارس ببرند منظور این است فضای تربیتی مدارس نمونه ای از یک جامعه ی آزاد و مسئولیت پذیر باشد. در خصوص ک داتوری افراد  برای اداره آزاد و دموکراتیک توجه خاص دارد بطوریکه همه ی افراد مستعد و شایسته مدیریت بتوانند مطرح شوند و میدان فقط در اختیار افراد صاحب حزب و منصب نباشد بلکه لازم است زمینه برای افراد لایق مدیریت که توان مال




منبع : http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید (10)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید نباید قومى قوم دیگر را ریشخند کند شاید آنها از اینها بهتر باشند و نباید نى ن [دیگر] را [ریشخند کنند ] شاید آنها از اینها بهتر باشند و از یکدیگر عیب مگیرید و به همدیگر لقبهاى زشت مدهید چه ناپسندیده است نام زشت پس از ایمان و هر که توبه نکرد آنان خود ستمکارند (11)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید از بسیارى از گمانها بپر د که ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مکنید و بعضى از شما غیبت بعضى نکند آیا ى از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده‏اش را بخورد از آن کراهت دارید [پس] از خدا بترسید که خدا توبه‏پذیر مهربان است (12)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا یَغْتَب بَّعْضُکُم بَعْضًا أَیُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَن یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتًا فَکَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِیمٌ ﴿12﴾

اى مردم ما شما را از مرد و زنى آفریدیم و شما را ملت ملت و قبیله قبیله گردانیدیم تا با یکدیگر شناسایى متقابل حاصل کنید در حقیقت ارجمندترین شما نزد خدا پرهیزگارترین شماست بى‏تردید خداوند داناى آگاه است (13)


یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکُم مِّن ذَکَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاکُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ خَبِیرٌ ﴿13﴾

[برخى از] بادیه‏نشینان گفتند ایمان آوردیم بگو ایمان نیاورده‏اید لیکن بگویید آوردیم و هنوز در دلهاى شما ایمان داخل نشده است و اگر خدا و او را فرمان برید از [ارزش] کرده‏هایتان چیزى کم نمى‏کند خدا آمرزنده مهربان است (14)


قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿14﴾

در حقیقت مؤمنان انى‏اند که به خدا و او گرویده و [دیگر] شک نیاورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کرده‏اند اینانند که راستکردارند (15)


إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾

بگو آیا خدا را از دین[دارى] خود خبر مى‏دهید و حال آنکه خدا آنچه را که در زمین است مى‏داند و خدا به همه چیز داناست (16)


قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِینِکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿16﴾

از اینکه آورده‏اند بر تو منت مى‏نهند بگو بر من از ‏آوردنتان منت مگذارید بلکه [این] خداست که با هدایت‏ شما به ایمان بر شما منت مى‏گذارد اگر راستگو باشید (17)


یَمُنُّونَ عَلَیْکَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلَامَکُم بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَدَاکُمْ لِلْإِیمَانِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿17﴾

خداست که نهفته آسمانها و زمین را مى‏داند و خدا[ست که] به آنچه مى‏کنید بیناست (18)


إِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ غَیْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾

صدق الله العظیم




 

از میان فیلسوفان و شمندانی که نگاه کرده ام نظرات جان دیویی برایم جالب بوده است خصوصاً در باب تعلیم و تربیت و سیاست. وی در خصوص افکار و شه های تربیتی و پرورشی بازسازی تجارب گذشته را مطرح می نماید تا انسان بتواند در بررسی افکار و عقاید همواره به حل مسائل و مشکلات زندگی فائق آید و اوهام و ایده های پوچ و از کار افتاده را کنار بزند شه های با ارزش را حفظ ک




منبع :
http://rahmanabasy.samenblog.com/قرآن-برای-تناقض-گویی-نازل-نشده-است.html




========================== === لااله الاالله محمد رسول الله

درخواست حذف اطلاعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ یِهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَمُ وَیُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا کَبِیرًا ﴿9﴾الاسراء

لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِیِّ وَالْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا کَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ  إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ  ﴿117﴾ وبة

لَقَدْ جَاءکُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ ﴿128﴾ وبة صدق الله العظیم

رضیتُ بالله رباً وبالقرآن اً  و بال دیناً و بالمحمدٍ نبیاً و رسولاً      

و سلام ورحمت وبرکات خداوند بر انبیاء و اولیائش بخصوص ص و آل و اصحاب (خاصةً عشرة مبشرة إنهم افضل هذه الأمة {ده نفر از سابقون اولین که به هنگام ادای مطابق حرکت رسول الله ص بسوی کعبة الله ( مسجد الحرام) تغییر قبله دادند و همواره آماده ی فدا جان و مال خویش در راه رس الهی بودند از اینرو مژده ی بهشت را از رسول خدا ص دریافت نمودند که اسامی این بزرگواران به ترتیب ذیل است: ابوبکرصدیق و عمرفاروق و عثمان ذی النورین و علی،حیدرکرار و أبوعبیده بن جراح طلحه و سعد بن وقاص و طلحه بن عبیدالله و زبیر بن عوام و سعید بن و عبدالرحمن بن عوف} و سایر اصحاب الاخیار) وامهات المؤمنین. رضوان الله تعالی علیهم اجمعین

نکته مهم:مسئله مهم در این حدیث تنهامعرفی بهشتیان  و محدود به ده نفر نیست که اصحاب ص مادامکه به ایمان از دنیا رفته باشند درنهایت به بهشت میروند بلکه معرفی افراد نمونه و شایسته امت است تا همواره سایرین آنها را الگو و خود در حل مشکلات بدانند شبیه آنچه حضرت عیسی ع در هنگام عروج بسوی آسمان از حواریون خود یک الگو و نمونه خواست تا به جای خود برای عملیات انتحاری و مبارزه با مخالفان و مشرکان بفرستد و فرمود چه ی حاضر است تا به شکل من در آید و در آ ت اولین یار بهشتی همراه من باشد ی جواب همکاری نداد جز یک نفر از یاران که از حیث جثه کوچکتر از بقیه بود و این بی تناسبی هیکل به ذوق عیسی ع خوش نیامد تا جائیکه خواسته اش را میان یاران تکرار کرد و از قدر الهی فقط همان فرد حواری عزیز شجاع، به ندای عیسای معجزه و محبوب جواب داد و دستی شفابخش و معجزه گر بر سرش کشید و به إذن الله به شکل خود حضرت عیسی ع درآمد وبه میدان نبرد رفت تا به دست ظالمان جور به دار کشیده شود و عیسی در همان محفل به خواب آرام و تسکین بخش الهی فرو رفت و سقف اتاق شکافته شده و به امر خداوند عروج عیسی ع بسوی آسمان دوم صورت گرفت تا با امر الله در شب معراج برادر بزرگوارش محمدص را ب گرم استقبال کند که شاید یت ناتمام وی را به خوبی تمام کند و به گواه خداوند و صادقان، محمدص یت تمام انبیاء را کامل نمود. درود و رحمت خداوند بر همه انبیاء و پیروان پاک و صادقشان. خدایا ما را هم از جمله ی تابعان آنها قرار بده آمین یا رب العالمین.

خط قرمزهای مسلمان:

خط قرمز اول:

1-             توحید(ایمان به خدا و نفی شرک):

ایمان به خداوندصاحب جمیع صفات و اسماء الحسنی و فقط او را عبادت و فقط از او یاری خواستن:

 

به نام خداوند رحمتگر مهربان (1)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ﴿1﴾

ستایش خدایى را که پروردگار جهانیان (2)


الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿2﴾

رحمتگر مهربان (3)


الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ﴿3﴾

[و] خداوند روز جزاست (4)


مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ ﴿4﴾

[بار الها] تنها تو را مى‏پرستیم و تنها از تو یارى مى‏جوییم (5)


إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ ﴿5﴾

ما را به راه راست هدایت فرما (6)


اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ ﴿6﴾

راه آنان که گرامى‏شان داشته‏اى نه [راه] مغضوبان و نه [راه] گمراهان (7)


صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ﴿7﴾ صدق الله العظیم

 

 

 و هیچ را شریک و فرزند و همکار وی قرار ندادن:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

بگو اوست‏خداى یگانه (1)


قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾

خداى صمد [ثابت متعالى] (2)


اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾

[ ى را] نزاده و زاده نشده است (3)


لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿3﴾

و هیچ او را همتا نیست (4)


وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿4﴾ صدق الله العظیم

 لذا مسلمان مجوز ندارد از صاحبان مقام علم و تقوی و نبوت که افضل آنها محمد(ص) است درخواست کمک و یاری نماید و اگر هدفش از این درخواست و دعا تمجید مقام آنها نزد خدا باشد عذر بدتر از گناه است چرا که در جایگاه پرستش و قدرت تنها مقام الله جل جلا له لایق ستودن است و ملائک و انبیاء خود نیازمند رحمت بیکرانش هستند و هرگونه طلب و درخواست مادی یا معنوی از غیر خدا(مثل ملائک،انبیاء،اولیای صالح،اصحاب،علماء، و یا قبر و نماد و نشان هر کدام از بزرگان مذکور) مخالفت با آیات روشن الهی و افتادن در باتلاق شرک خسرانبار و ویرانگر است:

و هر با خدا معبود دیگرى بخواند براى آن برهانى نخواهد داشت و حسابش فقط با پروردگارش مى‏باشد در حقیقت کافران رستگار نمى‏شوند (117)


وَمَن یَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّمَا حِسَابُهُ عِندَ رَبِّهِ إِنَّهُ لَا یُفْلِحُ الْکَافِرُونَ ﴿117﴾

و بگو پروردگارا ببخشاى و رحمت کن [که] تو بهترین بخشایندگانى (118)


وَقُل رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَیْرُ الرَّاحِمِینَ ﴿118﴾ المومنون

 

 

 

 و بایستی از هر گونه شبهه شرک آمیز پرهیز و توبه نمود تا به توحید واقعی رسید. 

 

خط قرمز دوم:

2- قرآن معجزه ی (ص) و و هدایتگر انسان در هر عصر و زمانی:

قرآن دارای تناقض نیست. بلکه حاوی آیات روشن و متشابه(آیات رمز الهی یا آیاتی که بعداً معانی آنها روشن میشود)است که بایستی به کل آن ایمان داشته باشیم و دستورات روشن را در زندگی فردی و اجتماعی اعمال کنیم. واهل کتاب را نه تصدیق و نه تکذیب کنیم بلکه بگویم به آنچه بر محمدص و ان پیش از او( درود خداوندبرهمه آنان باد) نازل شده ایمان داریم.

 همچنین قرآن مجید آ ین کتاب مقدس الهی است که خداوند محافظت آن را ضمانت نموده است تا مثل کتب مقدس انبیائ قبل، توسط دنیاپرستان نتوانند در آن تغییر و تحریف ایجاد کنند و ما به قداست تورات و انجیل ایمان داریم و به انبیای دعوتگر این کتابها هم مثل ص ایمان داریم منتها چون دعوت و برنامه آنها برای قومی خاص(بنی ) و در زمانی خاص بوده است ضرورتی در محافظت از کتاب آنها الی الابد وجود نداشته است و این از اهمیت و قداست انبیاء و کتابهای مقدس آنها چیزی نمی کاهد و چون خداوند قرآن را بعنوان کتاب و برنامه ی جامع ابدی دین و رس در نظر گرفته شالوده ی اصلی دعوت توحیدی آنها را در آیات قرآن بیان فرموده است تا دین هدایت و ی تمام اقوام را در نظر بگیرد نه فقط قومی خاص را. البته در گذشته و حال هم شبهه ی مطرح میکنند اینکه ص برای راهنمایی اعراب آمده نه اقوام دیگر، در حالیکه بررسی آیات قرآن به روشنی نشان میدهد که محمدص یت جهانی یکتاپرستی را برای تمام انسانهای روی کره ی زمین مطرح ساخته است و پیروان ادیان گذشته و مردمان تمام طوایف و اقوام روی کره ی زمین را خطاب قرار داده و در ابلاغ دستور خداوند با تمام توان تلاش نموده است تا اتمام حجت الهی بطور کامل صورت گرفته باشد و بهانه های بیهوده افراد در روز قیامت جز رسوایی ارزشی نداشته باشد:

به نام خداوند رحمتگر مهربان


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اى انى که ایمان آورده‏اید در برابر خدا و ش [در هیچ کارى] پیشى مجویید و از خدا پروا بدارید که خدا شنواى داناست (1)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿1﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید صدایتان را بلندتر از صداى مکنید و همچنانکه بعضى از شما با بعضى دیگر بلند سخن مى‏گویید با او به صداى بلند سخن مگویید مبادا بى‏آنکه بدانید کرده‏هایتان تباه شود (2)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُکُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾

انى که پیش خدا صدایشان را فرو مى‏کشند همان انند که خدا دلهایشان را براى پرهیزگارى امتحان کرده است آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است (3)


إِنَّ الَّذِینَ یَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ الَّذِینَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِیمٌ ﴿3﴾

انى که تو را از پشت اتاقها[ى مس ى تو] به فریاد مى‏خوانند بیشترشان نمى‏فهمند (4)


إِنَّ الَّذِینَ یُنَادُونَکَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَکْثَرُهُمْ لَا یَعْقِلُونَ ﴿4﴾

و اگر صبر کنند تا بر آنان درآیى مسلما برایشان بهتر است و خدا آمرزنده و مهربان است (5)


وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَیْهِمْ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿5﴾

اى انى که ایمان آورده‏اید اگر فاسقى برایتان خبرى آورد نیک وارسى کنید مبادا به نادانى گروهى را آسیب برسانید و [بعد] از آنچه کرده‏اید پشیمان شوید (6)


یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ ﴿6﴾

و بدانید که خدا در میان شماست اگر در بسیارى از کارها از [راى و میل] شما پیروى کند قطعا دچار زحمت مى‏شوید لیکن خدا ایمان را براى شما دوست‏داشتنى گردانید و آن را در دلهاى شما بیاراست و کفر و پلیدکارى و سرکشى را در نظرتان ناخوشایند ساخت آنان [که چنین‏اند] ره‏یافتگانند (7)


وَاعْلَمُوا أَنَّ فِیکُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ یُطِیعُکُمْ فِی کَثِیرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَکِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَیْکُمُ الْإِیمَانَ وَزَیَّنَهُ فِی قُلُوبِکُمْ وَکَرَّهَ إِلَیْکُمُ الْکُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْیَانَ أُوْلَئِکَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾

[و این] بخششى از خدا و نعمتى [از اوست] و خدا داناى سنجیده‏کار است (8)


فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ ﴿8﴾

و اگر دو طایفه از مؤمنان با هم بجنگند میان آن دو را اصلاح دهید و اگر [باز] یکى از آن دو بر دیگرى تعدى کرد با آن [طایفه‏اى] که تعدى مى‏کند بجنگید تا به فرمان خدا بازگردد پس اگر باز گشت میان آنها را دادگرانه سازش دهید و عد کنید که خدا دادگران را دوست مى‏دارد (9)


وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ ﴿9﴾

در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید و از خدا پروا بدارید امید که مورد رحمت قرار گیرید