بهاران جدیدترین مطالب و اطلاعات وبسایتها و وبلاگهای فارسی

خادم حضرت فاطمه (س) و عاشقان امام رضا(ع)

آخرین پست های وبلاگ خادم حضرت فاطمه (س) و عاشقان امام رضا(ع) به صورت خودکار از بلاگ خادم حضرت فاطمه (س) و عاشقان امام رضا(ع) دریافت شده و با درج لینک مستقیم منبع آن در سایت مرجع نمایش داده شده است. در صورتیکه محتوای پست های نمایش داده شده نا مناسب و شایسته تذکر میباشد، بر روی لینک درخواست حذف کلیک نمائید تا از دسترس عموم خارج گردد.



صفحه ی 76 از قرآن کریم شامل آیات 65 تا 77 از سوره ی انعام 1393/4/28

درخواست حذف اطلاعات
اعوذ بالله من ال الرجیم
پناه میبرم به خدا از شر رانده شده



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان




قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَیٰٓ أَن یَبْعَثَ عَلَیْکُمْ عَذَابًا مِّن فَوْقِکُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِکُمْ أَوْ یَلْبِسَکُمْ شِیَعًا وَیُذِیقَ بَعْضَکُم بَأْسَ بَعْضٍ انظُرْ کَیْفَ نُصَرِّفُ الْءَایَٰتِ لَعَلَّهُمْ یَفْقَهُونَ(65)
بگو او تواناست که از بالای سرتان یا از زیر پاهایتان عذ بر شما بفرستد یا شما را گروه گروه به هم اندازد [و دچار تفرقه سازد] و عذاب بعضی از شما را به بعضی [دیگر] بچشاند بنگر چگونه آیات [خود] را گوناگون بیان می کنیم باشد که آنان بفهمند(65)



وَکَذَّبَ بِهِ قَوْمُکَ وَهُوَ الْحَقُّ قُل لَّسْتُ عَلَیْکُم بِوَکِیلٍ(66)
و قوم تو آن [=قرآن] را دروغ شمردند در حالی که آن بر حق است بگو من بر شما نگهبان نیستم(66)



لِّکُلِّ نَبَإٍ مُّسْتَقَرٌّ وَسَوْفَ تَعْلَمُونَ(67)
برای هر خبری هنگام [وقوع] است و به زودی خواهید دانست(67)



وَإِذَا رَأَیْتَ الَّذِینَ یَخُوضُونَ فِیٓ ءَایَٰتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّیٰ یَخُوضُوا۟ فِی حَدِیثٍ غَیْرِهِ وَإِمَّا یُنسِیَنَّکَ الشَّیْطَٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّکْرَیٰ مَعَ الْقَوْمِ الظَّٰلِمِینَ(68)
و چون ببینی انی [به قصد تخطئه] در آیات ما فرو می روند از ایشان روی برتاب تا در سخنی غیر از آن درآیند و اگر تو را [در این باره] به فراموشی انداخت پس از توجه [دیگر] با قوم ستمکار ن(68)



وَمَا عَلَی الَّذِینَ یَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَیْءٍ وَلَٰکِن ذِکْرَیٰ لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ(69)
و چیزی از حساب آنان [=ستمکاران] بر عهده انی که پروا[ی خدا] دارند نیست لیکن تذکر دادن [لازم] است باشد که [از استهزا] پرهیز کنند(69)



وَذَرِ الَّذِینَ اتَّخَذُوا۟ دِینَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَیَوٰةُ الدُّنْیَا وَذَکِّرْ بِهِۦٓ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا کَسَبَتْ لَیْسَ لَهَا مِن دُونِ اللَّهِ وَلِیٌّ وَلَا شَفِیعٌ وَإِن تَعْدِلْ کُلَّ عَدْلٍ لَّا یُؤْخَذْ مِنْهَآ أُو۟لَٰٓئِکَ الَّذِینَ أُبْسِلُوا۟ بِمَا کَسَبُوا۟ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِیمٍ وَعَذَابٌ أَلِیمٌۢ بِمَا کَانُوا۟ یَکْفُرُونَ(70)
و انی را که دین خود را به بازی و سرگرمی گرفتند و زندگی دنیا آنان را فریفته است رها کن و [مردم را] به وسیله این [قرآن] اندرز ده مبادا ی به [کیفر] آنچه ب کرده به هلاکت افتد در حالی که برای او در برابر خدا یاری و شفاعتگری نباشد و اگر [برای رهایی خود] هر گونه فدیه ای دهد از او پذیرفته نگردد اینانند که به [سزای] آنچه ب کرده اند به هلاکت افتاده اند و به [کیفر] آنکه کفر می ورزیدند ی از آب جوشان و عذ پر درد خواهند داشت(70)



قُلْ أَنَدْعُوا۟ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا یَنفَعُنَا وَلَا یَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَیٰٓ أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیٰنَا اللَّهُ کَالَّذِی اسْتَهْوَتْهُ الشَّیَٰطِینُ فِی الْأَرْضِ حَیْرَانَ لَهُ أَصْحَٰبٌ یَدْعُونَهُ إِلَی الْهُدَی ائْتِنَا قُلْ إِنَّ هُدَی اللَّهِ هُوَ الْهُدَیٰ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَٰلَمِینَ(71)
بگو آیا به جای خدا چیزی را بخوانیم که نه سودی به ما می رساند و نه زیانی و آیا پس از اینکه خدا ما را هدایت کرده از عقیده خود بازگردیم مانند ی که ها او را در بیابان از راه به در برده اند و حیران [بر جای مانده] است برای او یارانی است که وی را به سوی هدایت می خوانند که به سوی ما بیا بگو هدایت خداست که هدایت [واقعی] است و دستور یافته ایم که تسلیم پروردگار جهانیان باشیم(71)



وَأَنْ أَقِیمُوا۟ الصَّلَوٰةَ وَاتَّقُوهُ وَهُوَ الَّذِیٓ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ(72)
و اینکه ب ا دارید و از او بترسید و هم اوست که نزد وی محشور خواهید گردید(72)



وَهُوَ الَّذِی خَلَقَ السَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَیَوْمَ یَقُولُ کُن فَیَکُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ وَلَهُ الْمُلْکُ یَوْمَ یُنفَخُ فِی الصُّورِ عَٰلِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهَٰدَةِ وَهُوَ الْحَکِیمُ الْخَبِیرُ(73)
و او ی است که آسمانها و زمین را به حق آفرید و هر گاه که می گوید باش بی درنگ موجود شود سخنش راست است و روزی که در صور دمیده شود فرمانروایی از آن اوست داننده غیب و شهود است و اوست حکیم آگاه(73)



۞ وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِیمُ لِأَبِیهِ ءَازَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا ءَالِهَةً إِنِّیٓ أَرَیٰکَ وَقَوْمَکَ فِی ضَلَٰلٍ مُّبِینٍ(74)
و [یاد کن] هنگامی را که ابراهیم به پدر خود آزر گفت آیا بتان را خدایان [خود] می گیری من همانا تو و قوم تو را در گمراهی آشکاری می بینم(74)



وَکَذَٰلِکَ نُرِیٓ إِبْرَٰهِیمَ مَلَکُوتَ السَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضِ وَلِیَکُونَ مِنَ الْمُوقِنِینَ(75)
و این گونه ملکوت آسمانها و زمین را به ابراهیم نمای م تا از جمله یقین کنندگان باشد(75)



فَلَمَّا جَنَّ عَلَیْهِ الَّیْلُ رَءَا کَوْکَبًا قَالَ هَٰذَا رَبِّی فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَآ أُحِبُّ الْءَافِلِینَ(76)
پس چون شب بر او افکند ستاره ای دید گفت این پروردگار من است و آنگاه چون غروب کرد گفت غروب کنندگان را دوست ندارم(76)



فَلَمَّا رَءَا الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَٰذَا رَبِّی فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمْ یَهْدِنِی رَبِّی لَأَکُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّآلِّینَ(77)
و چون ماه را در حال طلوع دید گفت این پروردگار من است آنگاه چون ناپدید شد گفت اگر پروردگارم مرا هدایت نکرده بود قطعا از گروه گمراهان بودم(77)



صدق الله العلی العظیم




منبع : http://khademehazratefateme.blogfa.com/post/515/-صفحه-ی-76-از-قرآن-کریم-شامل-آیات-65-تا-77-از-سوره-%




صفحه ی 77 از قرآن کریم شامل آیات 78 تا 91 از سوره ی انعام 1393/4/29

درخواست حذف اطلاعات
اعوذ بالله من ال الرجیم
پناه میبرم به خدا از شر رانده شده


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان



فَلَمَّا رَءَا الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَٰذَا رَبِّی هَٰذَآ أَکْبَرُ فَلَمَّآ أَفَلَتْ قَالَ یَٰقَوْمِ إِنِّی بَرِیٓءٌ مِّمَّا تُشْرِکُونَ(78)
پس چون خورشید را برآمده دید گفت این پروردگار من است این بزرگتر است و هنگامی که افول کرد گفت ای قوم من من از آنچه [برای خدا] شریک می سازید بیزارم(78)



إِنِّی وَجَّهْتُ وَجْهِیَ لِلَّذِی فَطَرَ السَّمَٰوَٰتِ وَالْأَرْضَ حَنِیفًا وَمَآ أَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِکِینَ(79)
من از روی اخلاص پاکدلانه روی خود را به سوی ی گردانیدم که آسمانها و زمین را پدید آورده است و من از مشرکان نیستم(79)



وَحَآجَّهُ قَوْمُهُ قَالَ أَتُحَٰٓجُّوٓنِّی فِی اللَّهِ وَقَدْ هَدَیٰنِ وَلَآ أَخَافُ مَا تُشْرِکُونَ بِهِۦٓ إِلَّآ أَن یَشَآءَ رَبِّی شَیًْٔا وَسِعَ رَبِّی کُلَّ شَیْءٍ عِلْمًا أَفَلَا تَتَذَکَّرُونَ(80)
و قومش با او به ستیزه پرداختند گفت آیا با من در باره خدا محاجه می کنید و حال آنکه او مرا راهنمایی کرده است و من از آنچه شریک او می سازید بیمی ندارم مگر آنکه پروردگارم چیزی بخواهد علم پروردگارم به هر چیزی احاطه یافته است پس آیا متذکر نمی شوید(80)



وَکَیْفَ أَخَافُ مَآ أَشْرَکْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّکُمْ أَشْرَکْتُم بِاللَّهِ مَا لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ عَلَیْکُمْ سُلْطَٰنًا فَأَیُّ الْفَرِیقَیْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ(81)
و چگونه از آنچه شریک [خدا] می گردانید بترسم با آنکه شما خود از اینکه چیزی را شریک خدا ساخته اید که [خدا] دلیلی در باره آن بر شما نازل نکرده است نمی هراسید پس اگر می دانید کدام یک از [ما] دو دسته به ایمنی سزاوارتر است(81)



الَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَلَمْ یَلْبِسُوٓا۟ إِیمَٰنَهُم بِظُلْمٍ أُو۟لَٰٓئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ(82)
انی که ایمان آورده و ایمان خود را به شرک نیالوده اند آنان راست ایمنی و ایشان راه یافتگانند(82)



وَتِلْکَ حُجَّتُنَآ ءَاتَیْنَٰهَآ إِبْرَٰهِیمَ عَلَیٰ قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجَٰتٍ مَّن نَّشَآءُ إِنَّ رَبَّکَ حَکِیمٌ عَلِیمٌ(83)
و آن حجت ما بود که به ابراهیم در برابر قومش دادیم درجات هر را که بخواهیم فرا می بریم زیرا پروردگار تو حکیم داناست(83)



وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَٰقَ وَیَعْقُوبَ کُلًّا هَدَیْنَا وَنُوحًا هَدَیْنَا مِن قَبْلُ وَمِن ذُرِّیَّتِهِ دَاوُۥدَ وَسُلَیْمَٰنَ وَأَیُّوبَ وَیُوسُفَ وَمُوسَیٰ وَهَٰرُونَ وَکَذَٰلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ(84)
و به او اسحاق و یعقوب را بخشیدیم و همه را به راه راست درآوردیم و نوح را از پیش راه نمودیم و از نسل او داوود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هارون را [هدایت کردیم] و این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم(84)



وَزَکَرِیَّا وَیَحْیَیٰ وَعِیسَیٰ وَإِلْیَاسَ کُلٌّ مِّنَ الصَّٰلِحِینَ(85)
و زکریا و یحیی و عیسی و الیاس را که همه از شایستگان بودند(85)



وَإِسْمَٰعِیلَ وَالْیَسَعَ وَیُونُسَ وَلُوطًا وَکُلًّا فَضَّلْنَا عَلَی الْعَٰلَمِینَ(86)
و اسماعیل و یسع و یونس و لوط که جملگی را بر جهانیان برتری دادیم(86)



وَمِنْ ءَابَآئِهِمْ وَذُرِّیَّٰتِهِمْ وَإِخْوَٰنِهِمْ وَاجْتَبَیْنَٰهُمْ وَهَدَیْنَٰهُمْ إِلَیٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِیمٍ(87)
و از پدران و فرزندان و برادرانشان برخی را [بر جهانیان برتری دادیم] و آنان را برگزیدیم و به راه راست راهنمایی کردیم(87)



ذَٰلِکَ هُدَی اللَّهِ یَهْدِی بِهِ مَن یَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِ وَلَوْ أَشْرَکُوا۟ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا کَانُوا۟ یَعْمَلُونَ(88)
این هدایت خداست که هر از بندگانش را بخواهد بدان هدایت می کند و اگر آنان شرک ورزیده بودند قطعا آن چه انجام می دادند از دستشان می رفت(88)



أُو۟لَٰٓئِکَ الَّذِینَ ءَاتَیْنَٰهُمُ الْکِتَٰبَ وَالْحُکْمَ وَالنُّبُوَّةَ فَإِن یَکْفُرْ بِهَا هَٰٓؤُلَآءِ فَقَدْ وَکَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّیْسُوا۟ بِهَا بِکَٰفِرِینَ(89)
آنان انی بودند که کتاب و داوری و نبوت ب ان دادیم و اگر اینان [=مشرکان] بدان کفر ورزند بی گمان گروهی [دیگر] را بر آن گماریم که بدان کافر نباشند(89)



أُو۟لَٰٓئِکَ الَّذِینَ هَدَی اللَّهُ فَبِهُدَیٰهُمُ اقْتَدِهْ قُل لَّآ أَسَْٔلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرَیٰ لِلْعَٰلَمِینَ(90)
اینان انی هستند که خدا هدایتشان کرده است پس به هدایت آنان اقتدا کن بگو من از شما هیچ مزدی بر این [رس ] نمی طلبم این [قرآن] جز تذکری برای جهانیان نیست(90)



وَمَا قَدَرُوا۟ اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِۦٓ إِذْ قَالُوا۟ مَآ أَنزَلَ اللَّهُ عَلَیٰ بَشَرٍ مِّن شَیْءٍ قُلْ مَنْ أَنزَلَ الْکِتَٰبَ الَّذِی جَآءَ بِهِ مُوسَیٰ نُورًا وَهُدًی لِّلنَّاسِ تَجْعَلُونَهُ قَرَاطِیسَ تُبْدُونَهَا وَتُخْفُونَ کَثِیرًا وَعُلِّمْتُم مَّا لَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنتُمْ وَلَآ ءَابَآؤُکُمْ قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِی خَوْضِهِمْ یَلْعَبُونَ(91)
و آنگاه که [یهودیان] گفتند خدا چیزی بر بشری نازل نکرده بزرگی خدا را چنانکه باید نشناختند بگو چه ی آن کت را که موسی آورده است نازل کرده [همان کت که] برای مردم روشنایی و رهنمود است [و] آن را به صورت طومارها درمی آورید [آنچه را] از آن [می خواهید] آشکار و بسیاری را پنهان می کنید در صورتی که چیزی که نه شما می دانستید و نه پدرانتان [به وسیله آن] به شما آموخته شد بگو خدا [همه را فرستاده] آنگاه بگذار تا در ژرفای [باطل] خود به بازی [سرگرم] شوند(91)



صدق الله العلی العظیم




منبع : http://khademehazratefateme.blogfa.com/post/518/-صفحه-ی-77-از-قرآن-کریم-شامل-آیات-78-تا-91-از-سوره-%